6 Ιουνίου 2015

Κριτική του βιβλίου "Μια συγνώμη για το τέλος" Μαντά Λένα


Η κα Μαντά αποτελεί τα τελευταία χρόνια μία από τις πιο πολυδιαβασμένες σύγχρονες ελληνίδες συγγραφείς. Η αγάπη του αναγνωστικού κοινού στο πρόσωπό της δεν καθρεφτίζεται μόνο στις πωλήσεις των βιβλίων της αλλά και στις υποψηφιότητες και τα βραβεία που της απονέμονται, βάση της προτίμησης του κόσμου. Κάθε της βιβλίο ακολουθείται πιστά από χιλιάδες αναγνώστες άμα τη εμφανίσει του στα ράφια των βιβλιοπωλείων. Και η αλήθεια είναι ότι κάθε χρόνο η συγγραφέας καταφέρνει να τραβήξει την προσοχή με τα διαφορετικά θέματα που καταπιάνεται χωρίς να φοβάται το ρίσκο.




Φέτος με το νέο της βιβλίο η κα Μαντά έχω την αίσθηση ότι επιστρέφει στο είδος που έχει υπηρετήσει περισσότερο, στο κοινωνικό – ερωτικό μυθιστόρημα που έχει ως κεντρικό πρόσωπο μία γυναίκα. Το «μια συγνώμη για το τέλος» είναι η ιστορία ζωής της Μυρσίνης, μιας γυναίκας που βίωσε τον πόνο, την αδικία, την εξαπάτηση, τη σωματική κακοποίηση, τον ψυχικό βιασμό γιατί είχε την ατυχία να γεννηθεί άσχημη!


Tο βιβλίο ξεδιπλώνει μέσα στις σελίδες του κάθε πτυχή της ύπαρξής της. Τα παιδικά της χρόνια και την καθημερινότητα που βίωνε ως κόρη του Σαράντη Σερμένη. Ενός πατέρα που κουβαλούσε στην ψυχή του το δικό του ασυγχώρητο αμάρτημα και στην καρδιά του δεν περίσσευε χώρος για κανέναν, μόνο για Εκείνη. Σκληρός και αδίστακτος, αμείλικτος και καταπιεστικός, αποφάσιζε με βάση το συμφέρον και δεν γνώριζε από συναισθηματισμούς.


Η μετάβαση της στον έγγαμο βίο δεν έγινε ακολουθώντας ένα μονοπάτι στρωμένο με ροδοπέταλα, μα έναν κακοτράχαλο ανήφορο κουβαλώντας το σταυρό του μαρτυρίου της στην πλάτη. Η μέρα του γάμου της ήταν ταυτόχρονα η μέρα που κήδεψε τη Μυρσίνη Σερμένη. Ο άντρα της τη μύησε στην ερωτική απαξίωση και αγριότητα, στον κοινωνικό αποκλεισμό και στην προσωπική της καταδυνάστευση.


Και όταν η μοίρα βρήκε τον τρόπο να τη λυτρώσει από τη φυλακή που ζούσε, απέκτησε έναν αδερφό, τον Θεόφιλο, που στάθηκε δίπλα της κερί αναμμένο σε όλες της όμορφες και δύσκολες στιγμές της. Γιατί η Μυρσίνη πίστεψε στον έρωτα που βρήκε στα μάτια του Θεμιστοκλή Ιδομενέα και ρίσκαρε τα πάντα. Αποφάσισε να νιώσει γυναίκα, να ερωτευθεί και να αφήσει τις αισθήσεις της ελεύθερες, να γίνει μητέρα και σύζυγος και να ολοκληρωθεί. Μα το παιχνίδι της ζωής τα ανέτρεψε όλα με τον πιο σκληρό και επώδυνο τρόπο. Μπροστά στα ίδια της τα μάτια είδε τον δεύτερο άντρα της να της διαλύει το πιο όμορφο παραμύθι αλλά και πάλι βρήκε τη δύναμη να προχωρήσει. Και στο τέλος του δρόμου βρήκε τη συγνώμη που έψαχνε όλη της τη ζωή!



Το «μια συγνώμη για το τέλος» διατρέχει διαφορετικές περιόδους της Ελλάδος και αποτελεί μία ηθογραφία των περιόδων που διαδραματίζεται. Την υποταγή της γυναίκας μπροστά στο λόγο του άντρα, στα πρωτοτόκια των οικογενειών, στη χαρά του ερχομού ενός γιού και στην αδιαφορία για τη γέννηση της κόρης, στα κλειστά στόματα των κοινωνιών, στη συγκάλυψη ατοπημάτων μπροστά στο φονικό,  στα προξενιά, στην καταδίκη των ζευγαριών που κλέβονταν. Αναφέρεται με ζοφερές περιγραφές στα γεγονότα που στιγμάτισαν τη χώρα μας την περίοδο της επταετίας της χούντας, χρησιμοποιώντας περιστατικά που θα πρέπει να γνωρίζει και η νέα γενιά, όπως η καταδίκη του Παναγούλη και η κηδεία του Γεώργιου Παπανδρέου.


ΚΡΗΤΙΚΟΥ ΚΑΛΛΙΟΠΗ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου