30 Αυγούστου 2015

Κριτική του βιβλίου "Τη μέρα που έπεσα απ' τα σύννεφα" Ελένη Δαφνίδη



Τα βιβλία της κας Δαφνίδη αποτελούν για μένα σήμα κατατεθέν για το καλοκαίρι. Είναι η απόλυτη πρόταση για άφθονο γέλιο, ξεκαρδιστικές καταστάσεις και καυστική ματιά στα δρώμενα και τα στερεότυπα της ελληνικής κοινωνίας. Το νέο της βιβλίο όμως με τίτλο «τη μέρα που έπεσα απ’ τα σύννεφα»  ήταν μια έκπληξη, καθώς η ευφάνταστη πλοκή του έκρυβε μέσα της, στιγμές έντονα συγκινησιακές καθώς και βαθιά, ανθρωπιστικά μηνύματα.

https://www.psichogios.gr/site/Books/show/1003025
ΚΛΙΚ για να διαβασετε την υπόθεση



Ο Παναγιώτης ενώ ξεκινάει με την ερασιτεχνική ομάδα ποδηλασίας για τη μεγάλη διαδρομή των πενήντα χιλιομέτρων, βρίσκεται ξαφνικά μέσα σε μία κινηματογραφική αίθουσα να παρακολουθεί τις τελευταίες του στιγμές. Και ενώ προσπαθεί να συνειδητοποιήσει το γεγονός ότι πέθανε εξαιτίας ενός κραγιόν νούμερο είκοσι πέντε, ένας φαλακρός τύπος που ακούει στο όνομα Προκόπης, εμφανίζεται για να του δώσει μια δεύτερη ευκαιρία. Οι όροι της συμφωνίας είναι πέρα από κάθε λογική, αλλά η κατάσταση στην οποία βρίσκεται ο ήρωας είναι από τη φύση της παράλογη. Έτσι λοιπόν, ο Πάνος πια, ετοιμάζεται να φέρει εις πέρας μια τρελή τρελή αποστολή με κεντρικό πρόσωπο την Κοραλία Πόντε, με σύνεργα της γνώσεις του ως υδραυλικός και με αντίπαλο το χρόνο, ο οποίος λιγοστεύει δραματικά στο άκουσμα της φράσης «γλάρος με βατραχοπέδιλα».


Η σουρεαλιστική ιστορία ξεκινά με τους δύο πρωταγωνιστές πλαισιωμένους από ένα αμίμητο καστ χαρακτήρων : τον αχόρταγο Παράσχο, τη συμπονετική και δυναμική Πηνελόπη, τη γλυκιά Αγγελική με την πριγκίπισσα Σαντέρα, την ανήσυχη Μαριάνα που στηρίζει με αυταπάρνηση ο Διαμαντής, και φυσικά τον Τζίμι Τσου! Με φόντο την Μαλβίνα και τον μικρό Χριστόφορο, η πλοκή οδηγείται σε μονοπάτια άκρως ανατρεπτικά για να συναντήσει στο τέλος τον Κλαρκ Κέντ και να σωθούν αυτοί που πρέπει!


Ένα χιουμοριστικό μυθιστόρημα, άκρως απολαυστικό, αισιόδοξο και ευχάριστο. Μια παρωδία του σύγχρονου κοινωνικού κατεστημένου, πασπαλισμένη με αστείρευτο αυτοσαρκασμό των ηρώων, θίγοντας με καυστικό τρόπο τα προβλήματα που μας ταλανίζουν. Και ταυτόχρονα είναι ένα βιβλίο που με συγκίνησε πολύ, καθώς ακουμπάει ευαίσθητες χορδές προβάλλοντας την τεράστια δύναμη που κρύβει η αγάπη της μάνας (είτε είναι εκείνη που μας έφερε στον κόσμο είτε είναι εκείνη που μας μεγάλωσε). Μια δύναμη που είναι ικανή να αλλάξει τα πάντα, να υπερβεί κάθε φιλοδοξία, να βοηθήσει τον μικρό Χριστόφορο να βλέπει τη μαμά του στην κόκκινη καρέκλα, να γιατρέψει κάθε πληγή, να φέρει κοντά άγνωστους ανθρώπους και να τους δέσει με μια κλωστή δυνατή. Το απόλαυσα πραγματικά!


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου