8 Δεκεμβρίου 2015

Νέα κυκλοφορία "Κάρολ" και η κινηματογραφική μεταφορά του στη μεγάλη οθόνη, εκδόσεις Μεταίχμιο

Μια ακόμα σημαντική κινηματογραφική μεταφορά λογοτεχνικού έργου έχουμε την ευκαιρία να απολαύσουμε από τις 3 Δεκεμβρίου 2015 στις κινηματογραφικές αίθουσες. Η ODEON φέρνει κοντά μας την πολυαναμενόμενη ταινία Κάρολ του υποψήφιου για Όσκαρ Τοντ Χέινς με πρωταγωνίστριες δύο σπουδαίες ερμηνεύτριες διαφορετικών γενιών, την Κέιτ Μπλάνσετ και τη Ρούνι Μάρα, η οποία τιμήθηκε για τον ρόλο της με το Βραβείο Καλύτερης Γυναικείας Ερμηνείας στο 68ο Φεστιβάλ Καννών. 

Η ταινία είναι βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα της Πατρίτσια Χάισμιθ, το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ, και θεωρείται φαβορί για τα φετινά Όσκαρ, έχοντας αποσπάσει και το Βραβείο της Καλύτερης Κινηματογραφικής Μεταφοράς Λογοτεχνικού Έργου από τη Διεθνή Έκθεση της Φρανκφούρτης.



Το μυθιστόρημα "Κάρολ" της αμερικανίδας συγγραφέα Πατρίτσια Χάισμιθ περιστρέφεται γύρω από την ερωτική σχέση δύο πολύ διαφορετικών γυναικών, της δεκαεννιάχρονης Τερίζ που εργάζεται ως υπάλληλος σε κάποιο κατάστημα και της παντρεμένης και κομψής Κάρολ. Η πένα της Χάισμιθ μετατρέπει την ιστορία τους σ’ ένα μαγευτικό ταξίδι θάρρους, αυτογνωσίας και έντονων αισθημάτων, με φόντο τη Νέα Υόρκη της δεκαετίας του 1950. Καθώς η Χάισμιθ έχει καθιερωθεί στη συνείδηση των αναγνωστών της ως συγγραφέας μυθιστορημάτων μυστηρίου, το Κάρολ, αρχικά, ξενίζει γιατί σ’ αυτό δεν συναντούμε υποψήφιους δολοφόνους και θύματα... δεν υπάρχουν φόνοι και γρίφοι, αλλά ο έρωτας μιας νεαρής κοπέλας για μια μεγαλύτερη γυναίκα, τον οποίο η συγγραφέας παρακολουθεί και αποδίδει σε κάθε του φάση και με όλες του τις λεπτομέρειες. 

Φυσικά, όπως και στα υπόλοιπα μυθιστορήματά της, το Κάρολ δεν στερείται «σασπένς», αλλά εδώ προκύπτει από την ένταση των συναισθημάτων, τον φόβο της απόρριψης αλλά και την αμφιθυμία των χαρακτήρων, οι οποίοι, όπως και αλλού, είναι απρόβλεπτοι, σκοτεινοί, πολυεπίπεδοι, με προθέσεις και κίνητρα αδιαφανή έως την ανάγνωση της τελευταίας σελίδας. Και μέχρι το τέλος δεν μας εγκαταλείπει η αίσθηση ενός επικείμενου κινδύνου και η έλευση ενός μοιραίου κακού που θα ανατρέψει την πλοκή και την αναμενόμενη κατάληξη.


Όπως αναφέρει στο επίμετρο του βιβλίου της, η Χάισμιθ εμπνεύστηκε το συγκεκριμένο μυθιστόρημα από ένα προσωπικό της βίωμα. Προτού καθιερωθεί ως συγγραφέας εργαζόταν και η ίδια ως υπάλληλος σε ένα κατάστημα στο Μανχάταν, όπου εμφανίστηκε ένα πρωί μια ξανθιά γυναίκα με γούνινο παλτό για να αγοράσει μια κούκλα για την κόρη της. Ήταν μια συναλλαγή ρουτίνας, όμως όταν η γυναίκα πλήρωσε και έφυγε, η νεαρή τότε Χάισμιθ αισθάνθηκε ίλιγγο και μια ανάταση, σαν να είχε δει όραμα. Το ίδιο βράδυ έγραψε την αρχική ιδέα του μυθιστορήματος, Για να αποφύγει τον χαρακτηρισμό τής μυθιστοριογράφου βιβλίων με λεσβιακό περιεχόμενο, το Κάρολ εκδόθηκε υπό το ψευδώνυμο Κλερ Μόργκαν με τον τίτλο «The price of salt», ένας τίτλος που κάλυπτε το σκαμπρόζικο, για την εποχή, θέμα του, τον έρωτα δύο γυναικών. Κι ενώ η ερωτική αφύπνιση μιας νεαρής ήταν ταμπού για τη συγκεκριμένη εποχή, το μυθιστόρημα δεν άργησε να βρει τους αποδέκτες του, καθώς ήταν από τα ελάχιστα στο είδος του που δεν περιέγραφε αρνητικά την ομοφυλοφιλία και οι χαρακτήρες δεν ήταν ούτε απόβλητοι ούτε δυστυχείς.



Τα γυρίσματα της ταινίας έγιναν σε 35 μέρες στο Σινσινάτι του Οχάιο, όπου βρίσκονται ακόμη αρκετά παλιά κτίρια που μπορούν να προσφέρουν το ρομαντικό, νοσταλγικό σκηνικό της Νέας Υόρκης του ’50, το οποίο αποτελεί και το φόντο του βιβλίου. Η συναισθηματική δύναμη και τόλμη της ιστορίας ήταν αυτά που κέρδισαν την πρωταγωνίστρια Κέιτ Μπλάνσετ: «Νομίζω ότι το δώρο μιας ιστορίας που βασίζεται σε μυθιστόρημα της Πατρίσια Χάισμιθ είναι η πλούσια εσωτερική ζωή των ηρώων» λέει η δις βραβευμένη με Όσκαρ Αυστραλή ηθοποιός.




Η κινηματογραφική επιστροφή του Χέινς ύστερα από οχτώ χρόνια προσεγγίζει ένα θέμα με το οποίο ο σκηνοθέτης έχει ασχοληθεί συστηματικά στο έργο του: το πρόβλημα της σεξουαλικότητας που περιορίζεται από τα κοινωνικά στερεότυπα. Το γεγονός μάλιστα ότι στη συγκεκριμένη ταινία ασχολείται με μια ομοφυλοφιλική γυναικεία σχέση τού επιτρέπει να προχωρήσει ακόμα βαθύτερα σε αυτή την κατεύθυνση. Όπως εξηγεί ο ίδιος ο Χέινς, τον ενδιαφέρουν περισσότερο οι ιστορίες γυναικών, καθώς η κοινωνία ασκεί στις γυναίκες μεγαλύτερη πίεση τόσο σε ό,τι αφορά τον τρόπο ζωής τους, όσο και σε ό,τι αφορά τον ρόλο τους μέσα στην οικογένεια.


Δείτε το trailer της ταινίας ΕΔΩ.

Δείτε επίσης ΕΔΩ το πολύ ενδιαφέρον βίντεο της εφημερίδας Guardian στο οποίο ο σκηνοθέτης, η σεναριογράφος και οι δύο πρωταγωνίστριες μιλούν για την ταινία.




ΕΓΡΑΨΑΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ



H ταινία του Τοντ Χέινς είναι ένα από εκείνα τα φιλμ στα οποία δεν μπορείς να ανακαλύψεις ούτε ένα ψεγάδι. Η συναρπαστική ιστορία του, η σαρωτική ομορφιά του, το συγκλονιστικό βάθος των συναισθημάτων του, η τεχνική του πλευρά, όλα συνηγορούν στο να το χαρακτηρίσεις αριστούργημα. Και είναι.
Γιώργος Κρασσακόπουλος, Athens Voice

Είναι η mainstream queer ταινία της δικής μας δεκαετίας, η απόδειξη ότι η Κέιτ Μπλάνσετ είναι η νέα Μέριλ Στριπ και μια απίστευτη απόλαυση για τα μάτια: ο Τοντ Χέινς τα κατάφερε όλα.
Λήδα Γαλανού, flix.gr

Εξαιρετικός δημιουργός, που υπηρετεί κάθε φορά με ανατρεπτική και εξερευνητική διάθεση το υλικό του και ξέρει πάντα πώς να προσαρμόζεται νοητικά και στιλιστικά σε αυτό, ο 54χρονος Χέινς χτίζει στην καινούργια του ταινία ένα κινηματογραφικό σύμπαν εύθραυστου ρομαντισμού, χειμωνιάτικης μελαγχολίας, θεσπέσιας ρετρό αναβίωσης και υπνωτικής ομορφιάς το οποίο περιβάλλει σαν προστατευτικό κουκούλι τις δυο ηρωίδες και δεν τις αφήνει να εκτεθούν.
Λουκάς Κατσίκας, cinema.gr



ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ



Η Πατρίτσια Χάισμιθ (Patricia Highsmith) γεννήθηκε το 1921 στο Τέξας. Μεγάλωσε στη Νέα Υόρκη. Αφού σπούδασε στο κολέγιο Μπάρναρντ αγγλικά, λατινικά και ελληνικά, ταξίδεψε στην Ευρώπη, όπου πέρασε και το μεγαλύτερο μέρος της ενήλικης ζωής της. Το πρώτο της βιβλίο Ξένοι στο τρένο εκδόθηκε το 1950 και σημείωσε μεγάλη επιτυχία. Το βιβλίο μεταφέρθηκε στο σινεμά από τον Άλφρεντ Χίτσκοκ. Εξέδωσε είκοσι μυθιστορήματα και εφτά συλλογές διηγημάτων. Τιμήθηκε με το Grand Prix αστυνομικής λογοτεχνίας, το Edgar Allan Poe Award, το O. Henry Memorial Award και το Silver Dagger. Πέθανε στις 4 Φεβρουαρίου του 1995 στο Λουγκάνο της Ελβετίας. Πολλά έργα της έχουν μεταφραστεί στα ελληνικά.

Από τις εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ κυκλοφορούν επίσης τα βιβλία της "Αυτή η γλυκιά αρρώστια" και "Χωρίς ενοχές". 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου