21 Μαρτίου 2016

Κριτική του βιβλίου "Το κάστρο" Βαγγέλης Γιαννίσης, εκδόσεις Διόπτρα

Ένα από τα πράγματα που αγαπώ στις ατελείωτες βόλτες στα σοκάκια των νησιών το καλοκαίρι, είναι να παρατηρώ παθιασμένους καλλιτέχνες να δημιουργούν σε ένα λευκό χαρτί με τη βοήθεια μερικών σπρέυ, εκπληκτικούς πίνακες μέσα σε λίγα μόλις λεπτά. Με συναρπάζει το γεγονός ότι ενώ αρχικά βλέπεις απλά έναν κύκλο δεξιά, ενα τρίγωνο αριστερά, μια λωρίδα θάλασσας στο κέντρο, εντελώς ξαφνικά με γρήγορες και κοφτές κινήσεις κατορθώνουν να ενώσουν τα χρώματα και τα σχέδια τόσο αριστοτεχνικά, που κυριολεκτικά μένεις άφωνος με το τελικό αποτέλεσμα. Ακριβώς το ίδιο συναίσθημα με συνεπήρε διαβάζοντας το νέο βιβλίο του, ταλαντούχου και ευφυούς συγγραφέα, Βαγγέλη Γιαννίση. Ιστορίες μικρές και φαινομενικά ασύνδετες μεταξύ τους, πλέκονται με απαράμιλλη δεξιοτεχνία, κουμπώνουν μαγικά η μία με την άλλη, δημιουργώντας ένα ατμοσφαιρικό αστυνομικό μυθιστόρημα που κόβει την ανάσα...

https://www.dioptra.gr/Vivlio/560/712/To-kastro/
ΚΛΙΚ για να διαβάσετε την υπόθεση
Στο Έρεμπρο, μια γραφική και φιλήσυχη πόλη της Σουηδίας, η επιστροφή του επιθεωρητή Άντερς Οικονομίδη στην υπηρεσία του, μετά από την τρίμηνη διαθεσιμότητά του, συμπίπτει με μια αιματηρή επίθεση στο εμπορικό κέντρο της πόλης. Ο δράστης, υπο την επήρεια ναρκωτικών όπως εικάζεται, πυροβολεί εν ψυχρώ και αφαιρεί τη ζωή επτά ανθρώπων. Το ανθρωποκυνηγητό ξεκινά και σύντομα ο Γιαν Πάλμποργκ βρίσκεται νεκρός μέσα στο αυτοκίνητο με το οποίο είχε διαφύγει. Η υπόθεση κλείνει. Όχι όμως για τον Έλληνα αστυνομικό. Το ένστικτό του αρνείται να αποδεχθεί τη συλλογιστική των υπολοίπων. Με τη βοήθεια του νέου του συνεργάτη Μαρκλουντ και της αρχιφύλακας Φρέντρικσεν, θα προσπαθήσει ν' αποκαλύψει την αλήθεια αλλά και τη σαθρότητα που ταλανίζει την ίδια την Αστυνομία. Θα καταφέρει να ξεσκεπάσει τους πραγματικούς δολοφόνους και να προστατέψει όσους αγαπά ή θα πληρώσει το τίμημα των ριψοκίνδυνων αποφάσεών του;

Με ένα μαγευτικό εξώφυλλο, που καταδεικνύει την ομιχλώδη διαδρομή των χαρακτήρων μέσα στο δύσβατο δάσος της εξιχνίασης των υποθέσεων, αισθάνεσαι να βυθίζεσαι αυτομάτως στη σκοτεινή ατμόσφαιρα του μυθιστορήματος. Ο συγγραφέας παίζει με τα πρόσωπα της αφήγησης, σαν να παραδίδει ο ένας τη σκυτάλη στον άλλον, χωρίς όμως λογικό ειρμό και συνοχή. Μεταβάλλει διαρκώς το κέντρο βάρους των χαρακτήρων, σαν να θέλει να παίξει κρυφτό με τον αναγνώστη, και με τον τρόπο αυτό να κλιμακώσει την αγωνία του με γεωμετρική πρόοδο. Δεν αφήνει περιθώρια επανάπαυσης. Δεν έχεις χρόνο να επεξεργαστείς τα δεδομένα, γιατί ο χρόνος τρέχει, τα γεγονότα αλλάζουν αστραπιαία, το παρόν γίνεται παρελθόν, και το τότε τώρα. Αδυνατείς να ακολουθήσεις μια συλλογιστική σκέψη, γιατί η γραφή του συγγραφέα σε παρασύρει στο δικό της τέμπο. 

Ιστορίες μικρές, φαινομενικά ασήμαντες, εξελίσσονται αργά και μια βασανιστική ηρεμία υποβόσκει, που σιγοβράζει, φουντώνει και μετουσιώνεται σε απροσδόκητες αποκαλύψεις. Συνεχείς ανακρίσεις, τυχαίες συναντήσεις, περίεργα μηνύματα, ατελείωτες συζητήσεις, συνθέτουν το πάζλ αυτής της υπόθεσης και κρατούν άσβεστο το ενδιαφέρον μέχρι το εξαιρετικό φινάλε. Οι τίτλοι των κεφαλαίων δίνουν το στίγμα κάθε φορά και σε προετοιμάζουν για ένα ακόμα στοιχείο. Συνεχώς υπάρχει μια μουσική υπόκρουση με αναφορές σε κομμάτια της παγκόσμιας μουσικής σκηνής, που δίνουν μια κινηματογραφική χροιά στην ιστορία και αποφορτίζουν την ένταση των καταστάσεων. Η εμβάθυνση στην ψυχοσύνθεση των χαρακτήρων είναι εξίσου εντυπωσιακή με την πλοκή και το ύφος του βιβλίου. Το "εγώ" κυριαρχεί και η αίσθηση της απόλυτης κυριαρχίας και παντοδυναμίας παίρνει σάρκα και οστά. Η ηθική συγκρούεται με το χρήμα, και η αλαζονεία κονταροχτυπιέται με την αυταπάρνηση. Δυνατές σκηνές, όπου κάθε δευτερόλεπτο μετράει, όπου το ένστικτο για επιβίωση παλεύει να νικήσει το φόβο και το θάνατο. 

Ανοίξτε λοιπόν τις πύλες του άστρου", ακολουθήστε τους δαιδαλώδεις διαδρόμους του, αφεθείτε στο μυστήριο που κρύβει κάθε καταπακτή, και νιώστε την αδρεναλίνη σας ν' ανεβαίνει στα ύψη...

ΚΡΗΤΙΚΟΥ ΚΑΛΛΙΟΠΗ
  

1 σχόλιο: