17 Απριλίου 2018

"Οι κόρες της ανάγκης" παλεύουν με το πεπρωμένο τους...

Με μια πένα που ξέρει να ελίσσεται και να πιάνει τον σφυγμό των χαρακτήρων, η συγγραφέας Τζίνα Ψάρρη καταδύθηκε για ακόμη μια φορά στον ψυχισμό των ηρώων της και αποτύπωσε με γλαφυρότητα μια δυνατή ιστορία ζωής. "Οι κόρες της ανάγκης" είναι ένα κοινωνικό μυθιστόρημα που κατορθώνει να σκιαγραφήσει τη σύγχρονη κοινωνία και να αναδείξει την αξία της ανόθευτης αγάπης. Της αγάπης σε όλες της τις εκφάνσεις: μητρική, αδερφική, ερωτική, συζυγική. Της αγάπης που συχνά χάνει τον δρόμο της, αλλοτριώνεται και δεν αφήνει τους ανθρώπους να ανακαλύψουν την αλήθεια της ζωής τους, της ύπαρξής τους.




Η πλοκή κινείται πάνω σε τρεις άξονες, σε τρεις τραγικές γυναικείες φιγούρες, οι οποίες προσπαθούν με νύχια και με δόντια να κατακτήσουν τα θέλω τους, να πραγματοποιήσουν τις επιθυμίες τους, να σπάσουν τα κοινωνικά δεσμά και να τολμήσουν το ακατόρθωτο. Να ζήσουν την ευτυχία. Όμως, η Κλωθώ, η Κόρη της Ανάγκης κατά τον Πλάτωνα, υφαίνει με το δικό της τρόπο το νήμα της ζωής των ανθρώπων και δεν αφήνει πολλές επιλογές. Ή μήπως όχι; Μήπως μπορούμε τελικά να αλλάξουμε την πορεία μας στον κόσμο;

Δυο αδερφές, πρωταγωνίστριες αρχαίας τραγωδίας, καλούνται να υποτάξουν τον πόνο τους, να ξεπεράσουν τις φοβίες τους και να παλέψουν για να αντιμετωπίσουν τα χτυπήματα της μοίρας. Το κέντρο της ζωής τους γίνεται μέσα σε μια στιγμή η Αγγελίνα. Τίποτα άλλο δεν έχει σημασία, αξία, νόημα. Και η ζωή παίζει τα παιχνίδια της και χρωματίζει την καθημερινότητά τους άλλοτε με χρώματα ζοφερά και άλλοτε τόσο φωτεινά που τις ενδυναμώνει και τις παρακινεί να κυνηγήσουν το όνειρο της κανονικότητας. Μόνο που τις περισσότερες φορές το σκοτάδι παραφυλάει απειλητικό και περιμένει εκείνη τη λάθος απόφαση, τη λάθος κίνηση, για να εισχωρήσει αργά και ανελέητα στην ευτυχία και να τη ροκανίσει. Η Αγνή και η Φένια δεν φοβούνται γιατί έχουν η μία την άλλη και όταν η πίστη της μίας κλονίζεται, η άλλη στέκεται βράχος ακλόνητος και αφήνει τα κύματα της θλίψης να σκάσουν πάνω της και να διαλυθούν. 

Η συγγραφέας στάθηκε με υπομονή και τρυφερότητα δίπλα σε αυτές τις ηρωίδες, αγκάλιασε τις αδυναμίες και τις ενοχές τους, συμμερίστηκε τις αγωνίες τους και ανέδειξε τη δύναμη της θέλησης και τον άρρηκτο δεσμό τους. Υιοθετώντας την πρωτοπρόσωπη αφήγηση κατόρθωσε να αναδείξει όλες τις συναισθηματικές εξάρσεις και διακυμάνσεις των ηρώων της και να αποδεσμευτεί από περιττές περιγραφές και άσκοπες αναλύσεις. Άφησε την αλήθεια τους να μιλήσει, να δώσει το στίγμα της, να δείξει το σκληροτράχηλο μονοπάτι που αναγκάστηκαν αυτές οι γυναίκες να περπατήσουν και να φανερώσει το μεγαλείο της ψυχής τους μπροστά στο αναπόφευκτο. 

Για άλλη μια φορά με κέρδισε και με καθήλωσε η δισυπόστατη γραφή της συγγραφέως. Ποιητική και την ίδια στιγμή αδυσώπητη, λυρική και ταυτόχρονα καυστική και χειμαρρώδης. Έτοιμη να σε παρασύρει σε σκέψεις, σε έντονα συναισθήματα, σε μια προσωπική αναμέτρηση με τα πιστεύω σου. Κατορθώνει να μαστιγώσει στερεότυπα και καθωσπρεπισμούς, να στηλιτεύσει προσωπεία και ρατσισμό κάθε μορφής και να καθαγιάσει την αξία της αμόλυντης αγάπης. Οι μικρές ενστάσεις που είχα ως προς την επιμέλεια και τη σελιδοποίηση, εξαλείφθηκαν μπροστά στη δίνη των γεγονότων και των ανατροπών που στιγμάτισαν την κοινή πορεία τριών γυναικών προς τη λύτρωση, τον εξαγνισμό, την εσωτερική απελευθέρωση, την ευτυχία.

"Οι κόρες της ανάγκης" σε προκαλούν να αναμετρηθείς με τη σκληρή πραγματικότητα και να αποφασίσεις ποιες στιγμές μπορούν να μας οδηγήσουν τελικά στο φως και στην εσωτερική πληρότητα...

Κέλλη Κρητικού



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου