13 Οκτωβρίου 2019

Έρχεται το νέο μυθιστόρημα της Σαρίτα Χαΐμ από τις εκδόσεις Μίνωας


Η Σαρίτα Χαΐμ επιστρέφει με ένα νέο καθηλωτικό μυθιστόρημα, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μίνωας αυτό το φθινόπωρο με τον τίτλο "Η αδερφή μου". Η ζωή δεν σου οφείλει εξηγήσεις…




ΥΠΟΘΕΣΗ

Έχω μια αδελφή. Σε αυτή την παραδοχή εγκλωβίστηκε η παιδική, η εφηβική και η ενήλικη ζωή μου, τις περισσότερες φορές τρώγοντας τα μούτρα της, καθώς το αυτονόητο της ύπαρξής της στεκόταν πάντα πλάι στη διαρκή απουσία της.

Μια πυρκαγιά που λίγο έλειψε να σκοτώσει την επτάχρονη Μάρθα βγάζει ανεξήγητα από τη ζωή της τη μεγαλύτερη αδελφή της, Κατερίνα. Ύστερα από χρόνια, ένα μήνυμα στο Messenger από τον άγνωστο Ηλία Π., που ζει σε ένα ελληνικό νησί, έρχεται να ταράξει την επιτυχημένη ζωή της Μάρθας, η οποία μένει πλέον μόνιμα στο Τορόντο. Η συνάντηση επιφυλάσσει εκπλήξεις και ωθεί τις δύο γυναίκες να βουτήξουν στα κατάβαθα της ύπαρξής τους αλλά και να αποτινάξουν από τις πλάτες τους το βάρος μιας ατελούς ταυτότητας.
Οι ανείπωτες αλήθειες είναι αδυσώπητες, μα στέκονται μπροστά στα μάτια καθαρές κι έντιμες. Φτάνει να είσαι σε θέση να τις ακούσεις.


ΈΓΡΑΨΑΝ

«Δυο αδελφές που χωρίστηκαν από τη ζωή και την απόσταση. Δυο διαφορετικοί κόσμοι ή, αν θέλετε, δύο διαφορετικές ματιές σε έναν κόσμο. Η Σαρίτα Χαΐμ κάνει μια τολμηρή κατάδυση στις ψυχές των χαρακτήρων της».
Κώστας Γιαννακίδης
Δημοσιογράφος

 «Μια ιστορία εξιλέωσης και συγχώρεσης που σε κερδίζει από την πρώτη αράδα. Δυο γυναίκες που φλέγονται από ένα τραύμα στην παιδική ηλικία. Και όλοι εμείς που παρακολουθούμε με αγωνία ως την τελευταία σελίδα: Θα καταφέρει η αδερφική αγάπη να βγει ζωντανή από τις στάχτες;» 
Αναστασία Καμβύση
Αρχισυντάκτρια Marie Claire


Η ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ

Η Σαρίτα Χαΐμ γεννήθηκε τον Φεβρουάριο του 1968 στην Αθήνα. Σπούδασε στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών Πολιτικές Επιστήμες και Μέσα Μαζικής Επικοινωνίας. Ασχολήθηκε με το μάρκετινγκ και τη διαφήμιση και έζησε για οχτώ χρόνια στο Βουκουρέστι και στο Τορόντο. Η αδελφή μου είναι το τρίτο της βιβλίο.

Kυκλοφορούν επίσης: Placebo (Μίνωας, 2017) και Ξεκόλλα… (Γαβριηλίδης, 2012).

"Η κόκκινη Μαδρίτη" Carmen Mola, από τον Γρηγόρη Αζαριάδη


Πίσω από τη βιτρίνα της Μαδρίτης
Η συγγραφέας - φάντασμα της αστυνομικής λογοτεχνίας παραδίδει μια ολοκληρωμένη κεντρική ηρωίδα, την αστυνόμο Μπλάνκο, στην «Κόκκινη Μαδρίτη»




Η μυστηριώδης ισπανίδα συγγραφέας Carmen Mola, που αρνείται πεισματικά να αποκαλύψει την ταυτότητά της, διεκδικεί την «ιδιότητα» ενός από τα μεγαλύτερα εκδοτικά φαινόμενα των τελευταίων ετών στον ευρωπαϊκό χώρο. Η δική της «Κόκκινη Μαδρίτη» (εκδ. Κλειδάριθμος) καταλαμβάνει ήδη περίοπτη θέση στον χώρο της αστυνομικής λογοτεχνίας έχοντας μεταφραστεί σε επτά χώρες, πριν καν εκδοθεί στην Ισπανία. Το ερώτημα βέβαια γύρω από την πραγματική ταυτότητα της συγγραφέως αποτελεί μέρος ενός εντυπωσιακού σχεδιασμού μάρκετινγκ. Είναι γυναίκα, είναι άντρας; Είναι ένα ή δύο πρόσωπα; Εχει σχέση με την τηλεοπτική σειρά «Casa del papel»; Οπως κι αν έχει, μετά την έκδοσή του, το βιβλίο παρέμεινε επί 30 εβδομάδες στις λίστες των μπεστ σέλερ, ενώ τα τηλεοπτικά του δικαιώματα έχουν ήδη αγοραστεί από την εταιρεία παραγωγής Diagonal TV.

Η ιστορία ξεκινάει με την ανακάλυψη του πτώματος της Τσιγγάνας Σουσάνα Μακάγια, λίγο μετά το προγαμιαίο πάρτι που έχουν οργανώσει οι στενές της φίλες. Ο φόνος μάλιστα είναι αποτρόπαιος. Προνύμφες ενός είδους μύγας έχουν εισαχθεί στο κρανίο της μέσα από τρεις τρύπες και έχουν καταβροχθίσει τον εγκέφαλό της. Το τραγικό της υπόθεσης είναι ότι επτά χρόνια νωρίτερα η αδελφή της Λάρα είχε δολοφονηθεί με τον ίδιο αποτρόπαιο τρόπο, λίγο πριν από τον γάμο της.

Η ιδιόρρυθμη αστυνόμος Ελενα Μπλάνκο με την επίσης ιδιόρρυθμη ομάδα της στο ΤΑΥ (Τμήμα Ανεξιχνίαστων Υποθέσεων) αναλαμβάνει την υπόθεση. Οταν πληροφορούνται ότι ο δολοφόνος της Λάρα εκτίνει την ποινή του στις φυλακές, βρίσκονται αντιμέτωποι με το κλασικό ερώτημα. Μήπως κάποιος μιμητής (copycat) αντέγραψε τις φριχτές μεθόδους του δολοφόνου ή μήπως ο άνθρωπος που θεωρήθηκε ένοχος για τον πρώτο φόνο και φυλακίστηκε είναι αθώος;

Από τα πρώτα στάδια της διαδικασίας των ερευνών, όλες οι ενδείξεις υπονοούν ότι πρόκειται για μια περίπτωση με πολλές ιδιαιτερότητες. Η δολοφονημένη Τσιγγάνα, παρά το γεγονός ότι ήταν έτοιμη να παντρευτεί, είναι ομοφυλόφιλη και διατηρεί ερωτική σχέση με τη φίλη της Σίντια, μια σχέση που δεν είναι καθόλου αποδεκτή από το φυλετικό της περιβάλλον και ιδιαίτερα από τον πατέρα της Μωυσή. Ο τελευταίος είναι χαρακτηριστικό δείγμα αυταρχικού πατέρα, που έχει έρθει σε σύγκρουση και με τις δύο θυγατέρες του. Κι αυτή η σύγκρουση έχει επεκταθεί, βάζοντας στόχο τη σύζυγό του, την οποία κατηγορεί ότι «μεγάλωσε τις κόρες τους σαν μπαλαμές». Τουτέστιν, μακριά από ήθη, έθιμα και παραδόσεις των Τσιγγάνων. Η Μπλάνκο και η ομάδα της αρχικά θεωρούν ότι η αυταρχική συμπεριφορά και η σκληρή στάση του Μωυσή τον καθιστούν σχεδόν ιδανικό ύποπτο για τη δολοφονία της Σουσάνα. Οι όποιες αμφιβολίες τους εδράζονται στο φριχτό modus operandi. Είναι δύσκολο να πιστέψουν ότι ένας πατέρας μπορεί να άνοιξε τρύπες στο κρανίο της κόρης του και να τοποθέτησε μέσα προνύμφες.

Αρκετά όμως με την πλοκή. Ούτως ή άλλως, το ενδιαφέρον διατηρείται σε υψηλό επίπεδο και σταδιακά κλιμακώνεται. Η εξέλιξη με τις γρήγορες και έντονες εναλλαγές σκηνών και τις συχνές αλλά και αναπάντεχες ανατροπές συντελεί αποφασιστικά σε αυτή την κατεύθυνση. Σκληροί χαρακτήρες, βίαιες εικόνες, σκληρή έως ωμή γλώσσα, που ωστόσο ταιριάζει με την προσωπικότητα των ηρώων, οι οποίοι λειτουργούν μέσα σε ένα σκοτεινό, απειλητικό σκηνικό, κρυμμένο καλά πίσω από τη φανταχτερή επιφάνεια της πολύβουης τουριστικής Μαδρίτης.

Η γραφή της Mola είναι σε απόλυτη αρμονία με την «ιδιαίτερη» προσωπικότητα της κεντρικής της ηρωίδας. Η επιλογή της είναι να χρησιμοποιήσει σε μεγάλο βαθμό την «τηλεοπτική» λογική με βασικό συστατικό τον καταιγιστικό ρυθμό που έχουν υιοθετήσει οι σεναριογράφοι των επιτυχημένων τηλεοπτικών σειρών (τύπου «Casa de papel»). Κοφτές, σύντομες αλλά πυκνές περιγραφές, άμεση μετάβαση σε διαφορετικούς χαρακτήρες, έντονη δράση αποτελούν επιπρόσθετα στοιχεία, που φουσκώνουν το ποτάμι της αδρεναλίνης στους νευροδιαβιβαστές των αναγνωστών. Κι αυτό ενισχύεται σε μεγάλο βαθμό από την ταχύτατη μετατόπιση της δράσης λόγω των μικρών, περιεκτικών κεφαλαίων.

Η κεντρική ηρωίδα

Μα πάνω από όλα κυριαρχεί η προσωπικότητα της αστυνόμου Ελενα Μπλάνκο. Η Mola έχει δημιουργήσει μια εντυπωσιακή κεντρική ηρωίδα. Η Μπλάνκο είναι σκοτεινή, είναι ιδιόρρυθμη, σκληρή και δυναμική και ταυτόχρονα συναισθηματικά ευάλωτη. Λειτουργεί με έναν πολύ προσωπικό τρόπο και τελικά ξεφεύγει από τα γνωστά όρια του ρόλου των εκπροσώπων του νόμου στο πλαίσιο της αστυνομικής λογοτεχνίας. Πίνει σαν νερόφιδο γκράπα, οδηγεί ένα αυτοκίνητο αντίκα, προέλευσης της πάλαι ποτέ Σοβιετικής Ενωσης, κάποια βράδια τραγουδάει καραόκε τραγούδια της Μίνα Μαντσίνι και αρέσκεται σε σεξουαλικές συνευρέσεις «της μιας βραδιάς» με ιδιοκτήτες αυτοκινήτων υψηλού κυβισμού στο γκαράζ της γειτονιάς της, ενώ δεν διστάζει να καλέσει στην κρεβατοκάμαρά της από την πρώτη στιγμή τον νέο συνεργάτη της υπαστυνόμο Θάρατε. Από την άλλη πλευρά, κατατρύχεται από τους προσωπικούς της δαίμονες και τις σκοτεινές εμμονές, που ξεκίνησαν με την απαγωγή του μικρού της γιου. Εχει τοποθετήσει στο διαμέρισμά της μια κάμερα, που καταγράφει την παραμικρή κίνηση στην πολυσύχναστη Πλάθα Μαγιόρ, αναζητώντας απεγνωσμένα στοιχεία για τον άντρα που πιστεύει ότι κρύβεται πίσω από την απαγωγή.

Προσεκτικά επιλεγμένοι και όλοι οι συνεργάτες της Μπλάνκο, συνθέτουν μια μεγάλη γκάμα στοιχείων, από το μάλλον φυσιολογικά αναμενόμενο προφίλ του σύγχρονου αστυνομικού, όπως ο Ορδούνιο, ο ιατροδικαστής Μπουενδία και ο νεοφερμένος Θάρατε, μέχρι το εξεζητημένο και εκκεντρικό πορτρέτο των γυναικών, της Τσέσκα και της εξηντάχρονης εξπέρ των υπολογιστών Μαριάχο. Αλλά και ο προϊστάμενός της, γενικός επιθεωρητής Ρεντέρο, ζωγραφίζεται πολύ πειστικά, καθώς προσπαθεί να κινηθεί μέσα στα όρια ευαίσθητων πολιτικών ισορροπιών. Οι αντιθέσεις των χαρακτήρων λειτουργούν τελικά σχεδόν αρμονικά και δημιουργούν μια δεμένη ομάδα με τις δικές της μεθόδους και πρακτικά. Είναι προφανής η έρευνα της Mola σε θέματα αστυνομικών διαδικασιών, καθώς το μυθιστόρημα σε αρκετά σημεία φλερτάρει με το police procedural. Αντίστοιχη έρευνα θεωρώ ότι έχει γίνει για τα ήθη και έθιμα, γενικότερα για τη ζωή, των Τσιγγάνων. Πιστεύω ότι η ξεχωριστή ηρωίδα θα έχει εκδοτικό μέλλον. Εξαιρετική, ως συνήθως, η μετάφραση της Αγγελικής Βασιλάκου.

Γρηγόρης Αζαριάδης
Αναδημοσίευση από το "Βιλβλιοδρόμιο" της εφημερίδας "Τα Νέα"

9 Οκτωβρίου 2019

Νέα κυκλοφορία "Ο μεγάλος υπηρέτης" Δημήτρης Σωτάκης, εκδ. Κέδρος

Το νέο μυθιστόρημα του πολυμεταφρασμένου συγγραφέα Δημήτρη Σωτάκη, είναι γεγονός! «Ο μεγάλος υπηρέτης» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κέδρος. Ένα μυθιστόρημα για τη μάχη του ανθρώπου με τον εαυτό του και την ψευδαίσθηση της δύναμης της εξουσίας.



Ένας επιχειρηματίας προσλαμβάνει στο σπίτι του έναν βοηθό, προκειμένου να βάλει την χαοτική καθημερινότητά του σε μια τάξη. Από τη στιγμή όμως που θα ξεκινήσει αυτή η συγκατοίκηση, μια σειρά από παράξενα γεγονότα οδηγεί αυτή την ιστορία σε απρόβλεπτα και σκοτεινά μονοπάτια.

Ο Δημήτρης Σωτάκης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1973. Έχει εκδώσει τα μυθιστορήματα Η πράσινη πόρτα (2002), Η παραφωνία (2005), Ο Άνθρωπος Καλαμπόκι (2007), Το θαύμα της αναπνοής (2009), Ο θάνατος των ανθρώπων (2012), Η ανάσταση του Μάικλ Τζάκσον (2014), Η ιστορία ενός σούπερ μάρκετ (2015), Ο Κανίβαλος που έφαγε έναν Ρουμάνο (2017).
Το θαύμα της αναπνοής  κατέκτησε το βραβείο Athens Prize for Literature και ήταν υποψήφιο για το Ευρωπαϊκό Αριστείο Λογοτεχνίας, καθώς και  για το βραβείο Jean Monnet στη Γαλλία.
Βιβλία του έχουν κυκλοφορούν στα γαλλικά, τουρκικά, σερβικά, ολλανδικά, ιταλικά, δανέζικα, αραβικά, κινεζικά κ.ά.

3 Οκτωβρίου 2019

Νέα κυκλοφορία "Φονικό μονοπάτι" Lone Theils, εκδ Μεταίχμιο


Από τις εκδόσεις Μεταίχμιο μόλις κυκλοφόρησε το "Φονικό μονοπάτι" της Lone Theils σε μετάφραση Γρηγόρη Κονδύλη.




ΥΠΟΘΕΣΗ

Ο νοµπελίστας ποιητής Μανάς Ισµαήλ και η αγαπηµένη του σύ¬ζυγος Αµίνα δραπετεύουν από το Ιράν προκειµένου να ζήσουν µια ήρεµη ζωή στη Δανία µακριά από τις πολιτικές διώξεις και τις φυλακές. Στη διάρκεια του ταξιδιού τους όµως χωρίζονται και ο Μανάς καταλήγει σε έναν καταυλισµό προσφύγων χωρίς να γνωρίζει τι απέγινε η Αµίνα και χωρίς να µπορεί να επικοινωνήσει µαζί της.

Η Νόρα Σαν ενηµερώνεται ότι ο Μανάς δέχεται να της δώσει µια αποκλειστική συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης και πηγαίνει στη Δανία να τον συναντήσει. Τότε µαθαίνει ότι σε αντάλλαγµα θα πρέπει να τον βοηθήσει να βρει την αγαπηµένη σύντροφο της ζωής του.

Η αναζήτηση της Αµίνα στέλνει τη Νόρα σε µυστικές πολιτείες όπου οι πρόσφυγες κρύβονται από τις αρχές και σύντοµα η παράτολµη δηµοσιογράφος γίνεται επικίνδυνη για τον ίδιο της τον εαυτό καθώς µπλέκεται σε έναν κόσµο όπου ορισµένες ζωές έχουν µικρότερη αξία από άλλες.



ΕΓΡΑΨΑΝ ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ

Η Τέιλς έχει γράψει ένα σύγχρονο αστυνομικό μυθιστόρημα που δίνει απαντήσεις σε πολλά σημαντικά ερωτήματα. Μια συναρπαστική ιστορία γεμάτη τρόμο αλλά και απροσδόκητα ευχάριστες στιγμές.

Crime Garden


Μια άκρως συναρπαστική, δραματική ιστορία με τη σωστή δόση σασπένς που πρέπει να έχει ένα θρίλερ για να μην μπορείς να το αφήσεις από τα χέρια σου.
Ostra Smaland Nyheter

Νέα κυκλοφορία "Αόρατες Γυναίκες" Caroline Criado Perez, εκδ. Μεταίχμιο


Από τις εκδόσεις Μεταίχμιο κυκλοφόρησε το βιβλίο "Αόρατες Γυναίκες, Προκαταλήψεις και διακρίσεις σε έναν κόσμο για άντρες" της Caroline Criado Perez, σε μετάφραση Κατερίνας Γουλέτη και Βασιλικής Μήσιου.



Το βιβλίο εκθέτει τα μεροληπτικά επιστημονικά δεδομένα που διαμορφώνουν έναν κόσμο που περιστρέφεται γύρω από το αντρικό σώμα και έχει άμεσες επιπτώσεις στην υγεία και την ευζωία των γυναικών.

•Η θερμοκρασία στους χώρους εργασίας είναι κατά μέσο όρο πέντε βαθμούς πιο χαμηλή από την ανεκτή για τις γυναίκες.

•Σε τροχαίο, μια γυναίκα έχει 47% περισσότερες πιθανότητες από έναν άντρα να τραυματιστεί σοβαρά λόγω σχεδιασμού των αυτοκινήτων.
•Οι σύζυγοι δημιουργούν επιπλέον επτά ώρες οικιακών εργασιών ανά εβδομάδα για τις συζύγους τους.
•Κατά μέσο όρο είναι διπλάσιες οι πιθανότητες σε μια συζήτηση ένας άντρας να διακόψει μια γυναίκα παρά το αντίθετο.



ΜΠΕΣΤ ΣΕΛΕΡ ΤΩΝ SUNDAY TIMES

ΒΡΑΒΕΙΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟΥ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ 2019 ΑΠΟ ΤΗ ΒΡΕΤΑΝΙΚΗ ROYAL SOCIETY

Η ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ

Η βρετανίδα ακτιβίστρια και δημοσιογράφος Caroline Criado Perez συγκεντρώνει για πρώτη φορά μελέτες περίπτωσης, ιστορίες και νέες έρευνες από όλο τον κόσμο που φωτίζουν τους υπόγειους τρόπους με τους οποίους οι γυναίκες αποκλείονται από την κυβερνητική πολιτική και την ιατρική έρευνα, την τεχνολογία, τους εργασιακούς χώρους, τον αστικό σχεδιασμό και τα μέσα ενημέρωσης. Το βιβλίο εκθέτει τα μεροληπτικά επιστημονικά δεδομένα που διαμορφώνουν έναν κόσμο που περιστρέφεται γύρω από το αντρικό σώμα και έχει άμεσες επιπτώσεις στην υγεία και την ευζωία των γυναικών.

ΕΓΡΑΨΑΝ ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ

Ένα βιβλίο που αλλάζει το παιχνίδι, μέσα από έναν καταιγισμό στοιχείων, που προκαλούν γέλιο, κλάμα αλλά και μελαγχολία, η συγγραφέας καταφέρνει να αποδείξει πέραν πάσης αμφιβολίας την αρχική της θέση, ότι ο κόσμος είναι φτιαγμένος για τους άντρες. Τρομερά πρωτότυπο!
Times


«Η σιωπηλή ασθενής» θα εξομολογηθεί τη συνταρακτική αλήθεια. Είστε έτοιμοι;


Το συγγραφικό ντεμπούτο του Ελληνοκύπριου Alex Michaelides καθηλώνει



Μια αρχαία ελληνική τραγωδία συναντά την ευφυή σύλληψη του Alex Michaelides οδηγώντας τον αναγνώστη στα άδυτα μιας διαταραγμένης προσωπικότητας και στα δαιδαλώδη μονοπάτια ενός πυρετικού ψυχολογικού θρίλερ. «Η σιωπηλή ασθενής» έχει πάρει τις αποφάσεις της και κοιτάζει με βλέμμα απλανές, παραδομένη στην ευτυχία που της προσφέρει η λήθη. Ή μήπως όχι; Ποια είναι η αλήθεια και ποιο το ψέμα; Ποιος ο ένοχος και ποιος ο θύτης; Αντικατοπτρισμοί και αντιφατικές ενδείξεις μπερδεύουν, παρασύρουν σε λάθος αξιολογήσεις, πυροδοτούν εκρηκτικές αντιδράσεις και προσφέρουν ένα ψυχωτικό κοκτέιλ αγωνίας, μυστηρίου, ίντριγκας, ανατροπών και εμμονών.

Η Αλίσια Μπέρενσον είναι διάσημη ζωγράφος, παντρεμένη με τον εξίσου επιτυχημένο φωτογράφο Γκάμπριελ Μπέρενσον, και ζουν ευτυχισμένοι σε ένα υπέροχο σπίτι στο Λονδίνο. Όλα όμως ανατρέπονται δραματικά μέσα σε ένα βράδυ˙ το βράδυ που η Αλίσια σκοτώνει τον σύζυγό της πυροβολώντας τον εν ψυχρώ με πέντε σφαίρες στο κεφάλι. Και ύστερα... σιωπή. Η ίδια αρνείται να μιλήσει, δικάζεται χωρίς να υπερασπιστεί τον εαυτό της και καταλήγει στο Γκρόουβ, μια ψυχιατρική μονάδα υψίστης ασφαλείας στο βόρειο Λονδίνο. Έξι χρόνια αργότερα, ο ιατροδικαστικός ψυχαναλυτής Θίο Φείμπερ αποφασίζει να παρατήσει την επιτυχημένη του σταδιοδρομία και να προσπαθήσει να διαρρήξει το συναισθηματικό κουκούλι της Αλίσια και να σπάσει τα δεσμά της σιωπής της. Όλοι και όλα είναι εναντίον του, και κυρίως ο χρόνος, μα εκείνος ξεκινάει με πάθος να αναζητά στοιχεία και ενδείξεις στο παρελθόν για να βρει τρόπους να την προσεγγίσει και να τη δελεάσει να βγει από το έρεβος που έχει βυθιστεί. Καθώς και ο ίδιος παλεύει με τους προσωπικούς του δαίμονες και τις αποκαλύψεις στη ζωή του, συνειδητοποιεί πως η τραγωδία δεν έχει ακόμα ολοκληρωθεί και η κάθαρση θα έρθει μέσα από συνταρακτικές ανατροπές και βαθιά κρυμμένα μυστικά.


Η γραφή του συγγραφέα είναι απλή και ταυτόχρονα διαστροφικά πολύπλοκη. Δίνει την αίσθηση πως όλα είναι απλά, πως τα γεγονότα είναι ξεκάθαρα και τα στοιχεία επαρκή για να αποσαφηνιστούν οι ρόλοι και να αποδοθούν οι ευθύνες. Κλείνει το μάτι στον αναγνώστη μειδιώντας και τον οδηγεί στο σημείο που εκείνος θέλει, τον αναγκάζει να αντικρίσει τα γεγονότα από την οπτική που εκείνος έχει προαποφασίσει. Δεν αφήνει περιθώρια για δεύτερες σκέψεις γιατί κάθε εξέλιξη κουμπώνει αρμονικά με τα υπάρχοντα δεδομένα, δύσκολα αμφισβητείται. Οι ανατροπές προβάλλουν αναπάντεχα, μεγεθύνουν τις λεπτομέρειες και αποκαλύπτουν την άλλη πλευρά του νομίσματος. Κι όμως... τίποτα δεν έχει τελειώσει ακόμα. Η ασθενής δεν έχει αποκαλύψει την αδυσώπητη αλήθεια, δεν έχει κάνει την κίνηση ματ στη σκακιέρα των ψυχομετρικών δοκιμασιών, δεν έχει κλείσει τους λογαριασμούς με το παρελθόν.

Το συγγραφικό ντεμπούτο του Alex Michaelides οφείλει τη δυναμική του στους ψυχικά και συναισθηματικά ασταθείς χαρακτήρες του. Ο αναγνώστης αδυνατεί να διακρίνει τα πρόσωπα από τα προσωπεία, γιατί κάθε ήρωας ελίσσεται με ασύλληπτη ευελιξία και καταφέρνει να δικαιολογήσει με λογικά επιχειρήματα τις πράξεις και τις αποφάσεις του. Το ψυχολογικό προφίλ των ηρώων είμαι μελετημένο σε βάθος και οι προσωπικότητές τους συγκρούονται με ένταση, ανακατευθύνοντας την εξέλιξη των γεγονότων σε μια φαινομενικά διαφορετική πορεία. Αλήθεια και ψέμα δίνουν διαρκώς τη σκυτάλη το ένα στο άλλο, αλλά κανείς δεν γνωρίζει ποιος είναι έντιμος σε αυτό το παιχνίδι για γερά νεύρα. Ο Θίο παλεύει με πάθος και υποδειγματική αφοσίωση να φέρει στην επιφάνεια όλα τα σκοτεινά μυστικά του παρελθόντος αλλά δεν είναι εύκολο να προκαλέσει ρωγμές στην υποτιθέμενη ηρεμία που διέπει τις κινήσεις των υπόπτων. Καθώς έχει περάσει και εκείνος από την ψυχοθεραπεία και έχει ζήσει στη σκιά μιας σκληρής πατρικής φιγούρας, η «σωτηρία» της Αλίσια γίνεται για εκείνον αυτοσκοπός. Ξεπερνά τα όρια, δοκιμάζει τις αντοχές του και τον ίδιο του τον εαυτό. Ο χρόνος είναι εχθρός του και σύμμαχοι δεν μπορούν να υπάρχουν σε μια υπόθεση που όλοι θα χάσουν κάτι σημαντικό. Η σιωπή είναι χρυσός... ακόμη και για τα θύματα...

Ο συγγραφέας υφαίνει τον ιστό της ιστορίας του με μεθοδικότητα παγιδεύοντας με χάρη σε αυτόν και την τραγική φιγούρα της Άλκηστης του Ευριπίδη. Η αυτοθυσία της μπλέκεται εντέχνως στην προσπάθεια αποκρυπτογράφησης της στάσης της Αλίσια, καθώς η ίδια χρησιμοποιεί τον μύθο στον τελευταίο της πίνακα, στον πίνακα που ήταν και η μοναδική της επικοινωνία με τον κόσμο πριν βυθιστεί στην απόλυτη σιωπή. Η παράθεση αποσπασμάτων από το ημερολόγιο της σιωπηλούς ασθενούς δυναμιτίζει τις υποθέσεις και μπερδεύει περισσότερο το κουβάρι της πολύπλοκης αυτής υπόθεσης. Όλα τα σενάρια είναι ανοικτά, όμως κανένα δεν μπορεί να συλλάβει την αλήθεια που κρύβεται στον καμβά που απεικονίζει τον πανικό, τον φόβο, την ανασφάλεια, τον πόνο, την οδύνη που έχει βιώσει κατ’ επανάληψη, αλλά και τις ενδόμυχες σκέψεις της που φλερτάρουν επικίνδυνα με την παράνοια.

«Η σιωπηλή ασθενής» παρακολουθεί με το στόμα και την ψυχή της ερμητικά κλειστά, αλλά παραμονεύει στις σκιές για να εξομολογηθεί τη συνταρακτική αλήθεια της. Είστε έτοιμοι;


Κέλλη Κρητικού

"Κρύο αίμα" Adrian McKinty, του Γρηγόρη Αζαριάδη


Εγκλήματα την εποχή του IRA

Ο αστυνόμος Σον Ντάφι προσπαθεί να εξιχνιάσει μια υπόθεση με θύματα ομοφυλόφιλους ενώ γύρω του μαίνεται ο ιρλανδικός εμφύλιος




Το «Κρύο χώμα» του Adrian McKinty έρχεται ντυμένο με τον μανδύα της ζοφερής ατμόσφαιρας ενός αδυσώπητου εμφυλίου στην αιματοβαμμένη Ιρλανδία του 1981. Η ανακάλυψη δύο νεκρών ανδρών με μία σφαίρα στο κεφάλι και το δεξί χέρι τού ενός τοποθετημένο στο πτώμα του άλλου και αντιστρόφως αποτελεί τον μεγάλο πονοκέφαλο για την αστυνομία του Μπέλφαστ. Παράλληλα, οι αστυνομικοί εντοπίζουν μια απαγχονισμένη νεαρή γυναίκα σε δάσος έξω από την πόλη, με τις πρώτες ενδείξεις για αυτοκτονία. Τα πράγματα γίνονται χειρότερα όταν η έρευνα φέρνει στην επιφάνεια περισσότερα στοιχεία. Οι δύο νεκροί άνδρες είναι ομοφυλόφιλοι και ο ένας εξ αυτών είναι στέλεχος του IRA (αργότερα αποδεικνύεται ότι δεν ήταν απλό στέλεχος, αλλά ο υψηλόβαθμος υπεύθυνος ασφάλειας της οργάνωσης). Ταυτόχρονα, εξακριβώνεται ότι η απαγχονισμένη γυναίκα ήταν σύζυγος στελέχους του IRA, που κρατείται στις φυλακές και συμμετέχει στις απεργίες πείνας των αγωνιστών της οργάνωσης.

Η αστυνομία αρχικά υποθέτει ότι έχει να αντιμετωπίσει έναν διεστραμμένο serial killer, που έχει στοχοποιήσει τους ομοφυλόφιλους (η ομοφυλοφιλία ήταν απαγορευμένη στους κόλπους της ιρλανδικής κοινωνίας). Ο νεαρός αντισυμβατικός αστυνόμος Σον Ντάφι αναλαμβάνει με την ομάδα του την έρευνα για την εξιχνίαση των δύο δολοφονιών. Και τα προβλήματα που αντιμετωπίζει δείχνουν ανυπέρβλητα. Οντας καθολικός, ο Ντάφι βιώνει σε καθημερινή βάση την εχθρική στάση των προτεσταντών και αναγκάζεται να ισορροπεί σ' ένα εχθρικό περιβάλλον. Οι ταραχές κυριαρχούν σε όλη την επικράτεια της πόλης, δολοφονικές επιθέσεις με βαριά όπλα και συνεχείς εκρήξεις βομβών είναι μέρος της καθημερινής ρουτίνας αποτελώντας θανάσιμο κίνδυνο για πολίτες και αστυνομικούς. Και στο φόντο, μια αλληλοσπαρασσόμενη χώρα, όπου κορυφώνεται η απελπισμένη μάχη για την ανεξαρτησία της με τις πολυήμερες απεργίες πείνας των αγωνιστών του IRA στις φυλακές και το πρώτο αίμα... Τον θάνατο του θρυλικού Μπόμπι Σαντς, ύστερα από 66 μέρες.

Στην πορεία των ερευνών, ο Ντάφι θα περάσει από σαράντα κύματα. Θα χρειαστεί να εισχωρήσει στα σκοτεινά μονοπάτια του ιρλανδικού επαναστατικού αγώνα, να βάλει τη ζωή του και τη ζωή των δικών του ανθρώπων σε κίνδυνο μέχρι να αρχίσει να ξετυλίγει το κουβάρι της αποκάλυψης. Τελικά, η αλήθεια μπορεί να απελευθερώνει, αλλά ταυτόχρονα αποτελεί οδυνηρή πληγή για όσους συμμετέχουν στο παιχνίδι της εξιχνίασης.



Το ύφος του συγγραφέα

Τον Adrian McKinty συνοδεύουν πολύ θερμές εισηγήσεις μεγάλων σύγχρονων αστυνομικών συγγραφέων, όπως των Ian Rankin και Stuart Neville και διακρίσεις όπως το βραβείο Edgar για το πέμπτο μυθιστόρημα του «Rain dogs». Και όχι άδικα. Εχει ένα ισχυρό προσωπικό ύφος και σε αρκετά σημεία μού θυμίζει τον Σκωτσέζο Malcolm McKay. Λιτός, περιεκτικός, στιγμές στιγμές σκληρός έως και ωμός και κάποιες άλλες μελαγχολικός με υποδόριο τσαντλερικό χιούμορ, ιδιαίτερα στις κοφτές φράσεις που περιγράφουν τις σκέψεις του Ντάφι. Οι σκηνές δράσεις είναι έντονες και ανεβάζουν την αδρεναλίνη, οι περιγραφές του περιβάλλοντος και των επιχειρήσεων ανταρτών και αστυνομίας ρεαλιστικές, ποτισμένες από ένα εφιαλτικό άρωμα θανάτου, που πλανιέται στην ατμόσφαιρα και κυριαρχεί στην καθημερινή ζωή των κατοίκων του Μπέλφαστ. Σκοτεινό, απειλητικό και τελικά θανάσιμο πέπλο, που τυλίγει τις γειτονιές και τους δρόμους της πόλης, εκεί όπου παίζεται με τρομακτική ένταση το παιχνίδι της επιβίωσης.

Δεν είναι τυχαίο ότι ανάμεσα στους ήρωες του μυθιστορήματος παρελαύνουν αληθινοί χαρακτήρες που διαδραμάτισαν σημαντικό ρόλο στην ιστορία της χώρας, με εξέχουσα μορφή τον ηγέτη του Σιν Φέιν, Τζέρι Ανταμς. Θεωρώ ότι η πρόθεση του McKinty δεν ήταν να γράψει απλώς ένα σκληρό, ρεαλιστικό αστυνομικό μυθιστόρημα με περίπλοκη πλοκή και εξαιρετικά δομημένους χαρακτήρες, που κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη. Αλλά να επιχειρήσει κάτι μεγαλύτερο. Να ξεπεράσει τα όρια του αστυνομικού και να περιγράψει ένα πολυδαίδαλο κοινωνικό πλαίσιο, το οποίο καλύπτει τους ήρωές του και τελικά επηρεάζει τις ενέργειες και την ίδια τη ζωή τους. Πρόκειται για αυτό που χαρακτηρίζω κλασικό «κοινωνικοαστυνομικό» μυθιστόρημα και μάλιστα πολύ ιδιαίτερο, δεδομένου ότι είναι φανερά φορτισμένο από το μοναδικό κλίμα των αγώνων του IRA αποτίνοντας έμμεσα φόρο τιμής στους απεργούς πείνας, που έδωσαν τη ζωή τους για την εξασφάλιση των δικαιωμάτων τους στη φυλακή, τουτέστιν τον χαρακτηρισμό τους ως πολιτικών κρατουμένων, και επηρέασαν το μέλλον της Ιρλανδίας.

Γρηγόρης Αζαριάδης
Αναδημοσίευση από το "Βιβλιοδρόμιο" της εφημερίδας "Τα ΝΕΑ"