10 Σεπτεμβρίου 2015

Κριτική του βιβλίου "Ο πρώτος αμέθυστος" Μελίνα Τσαμπάνη



Ομολογώ ότι δυσκολεύτηκα να βρω τις κατάλληλες λέξεις, για ν’ αποτυπώσω στο χαρτί, τη θύελλα των συναισθημάτων που ξεσήκωσε στην ψυχή μου, η ανάγνωση του πρώτου συγγραφικού εγχειρήματος της συγγραφέως Μελίνας Τσαμπάνη.  «Ο πρώτος αμέθυστος» αποτελεί ένα εξαιρετικό μυθιστόρημα, που καταφέρνει να μεταφέρει τον αναγνώστη στα δύσκολα χρόνια της Τουρκοκρατίας, να τον ταξιδέψει σε θάλασσες και αλλοτινούς τόπους με τα καΐκια της οικογένειας Σκαρλάτου, μα κυρίως να τον μυήσει στα κρυμμένα μυστικά, τα τραγικά λάθη, τις ίντριγκες, τους έρωτες που φιλοξένησε στους κόλπους της στο πέρασμα των χρόνων, κάτω από το πέπλο μιας πανίσχυρης κατάρας, που διψούσε για εκδίκηση. 

http://www.kedros.gr/product_info.php?products_id=8481
ΚΛΙΚ για να διαβάσετε την υπόθεση
Η αφήγηση της ιστορίας έχει ως αφετηρία τον ερχομό στη ζωή του δεύτερου μέλους της οικογένειας του Γιώργη Σκαρλάτου, του Μιλτιάδη, το 1798, στην Τήνο. Ο Γιώργης διατηρεί δυνατούς και άρρηκτους δεσμούς με τα αδέρφια του, Σταύρο και Αναστάση, και οι οικογένειές τους είναι ενωμένες σαν μια γροθιά. Καπεταναίοι από γενιά σε γενιά, σχεδόν όλα τα αρσενικά παιδιά τους, ακολουθούν το δρόμο της θάλασσας και αναπτύσσουν με επιτυχία τις εμπορικές τους επιχειρήσεις. Το μοναδικό μελανό κομμάτι της ζωής τους, μα και όλων στο νησί, αποτελεί η υποδούλωση της χώρας από τους Τούρκους και ο φόβος που γεννά στις καρδιές τους, ο Τούρκος διοικητής. Τα χρόνια που περνούν θα φέρουν στην οικογένεια χαρμόσυνα γεγονότα, μα και πόνο. Και μέσα στον κύκλο ζωής και θανάτου, ένα ερωτικό πάθος καίει ασίγαστο, μια αγάπη που ψάχνει τον παράδεισό της, ανάμεσα στο θάνατο, στην πίστη στον αγώνα και στο μίασμα μιας ολόκληρης κοινωνίας. Οι ζωές όλων έχουν μπλεχτεί σ’ ένα γαϊτανάκι που στροβιλίζεται ολοένα και πιο γρήγορα παρασύροντάς τους σε μοιραία λάθη, τραγικές αποφάσεις, βαριές κουβέντες και μυστικά, που η αποκάλυψή τους θα στιγματίσει τη ζωή τους για πάντα.

Η γραφή της συγγραφέως με συνεπήρε· αξιοποιώντας τη μαγεία της ελληνικής γλώσσας και χωρίς σχοινοτενείς περιγραφές, κατάφερε να μεταφέρει με ένταση, ζωντάνια  και παραστατικότητα, την πορεία των ηρώων, παρουσιάζοντας παράλληλα σημαντικά γεγονότα της εποχής, όπως τον τρόπο λειτουργίας της Φιλικής Εταιρείας και την ανακάλυψη της θαυματουργής εικόνας της Παναγίας στο νησί. Μέσα από τις σελίδες του βιβλίου, ξεπηδούν διαρκώς εικόνες ξέχειλες από τα συναισθήματά των ηρώων, και ο αναγνώστης αδυνατεί να παραμείνει αμέτοχος : βυθίζεται στις συγκλονιστικές καταστάσεις που βιώνουν, και νιώθει τον πόνο της απώλειας, την αγωνία για την έκβαση των συγκρούσεων, την απόγνωση μπροστά στο δίλημμα, το πάθος που καμία λογική δεν μπορεί να τιθασεύει. Και χωρίς να το καταλάβεις γίνεσαι και εσύ μέλος της οικογένειας, συμπάσχεις, και ψάχνεις να βρεις τρόπο να λυτρωθούν, για ν’ απαλλαχθείς και εσύ από την κατάρα του αμέθυστου. 

Οι χαρακτήρες είναι σμιλευμένοι μοναδικά, με αδρά χαρακτηριστικά, δυνατές προσωπικότητες, μα και μια ευαισθησία που εμφανίζεται ξαφνικά και συγκινεί βαθιά. Οι δεσμοί των ηρώων δεν είναι μόνο αίματος, είναι αγάπης, ανιδιοτελούς προσφοράς, κατανόησης, φιλίας, συμπαράστασης, απόλυτης αφοσίωσης. Ο πόνος που κλονίζει τη μία οικογένεια είναι ίδιος για όλους, και μοιράζεται για να απαλύνει τα τραγικά πρόσωπα που η μοίρα χτυπά αδυσώπητα. Υπήρξαν σκηνές που λύγισα και δεν μπορούσα να δεχτώ τον πόνο και την αδικία, μα ο Γιώργης, η Μαριγώ, η Ζαχαρούλα, η Μαγδαληνή, μου έδειξαν τον τρόπο για να συνεχίσω. 

Το δαχτυλίδι με τον αμέθυστο, στην αρχαιότητα, προστάτευε τον κάτοχο του από το μεθύσι. Μα για τον Μιλτιάδη και την νεράιδα που τον μάγεψε, είναι αργά: έχουν μεθύσει από το κρασί του έρωτα και δεν υπάρχει επιστροφή …  παρασύροντας στα δίχτυα μιας κατάρας όλους όσους αγάπησαν βαθιά…



1 σχόλιο: