13 Σεπτεμβρίου 2015

Κριτική του βιβλίου "Άρωμα Λεμόνι" Αντιγόνη Πομμερ

Με ένα εξώφυλλο γεμάτο από το έντονο φως του κίτρινου χρώματος, και τις σελίδες του διαποτισμένες από το μοναδικό άρωμά του λεμονιού, το μυθιστόρημα της συγγραφέως Αντιγόνης Πόμμερ, με γέμισε νοσταλγία για τα όνειρα των εφηβικών μου χρόνων και με ταξίδεψε στην εποχή της απόλυτης αθωότητας. Μέσα από τις ιστορίες ζωής των ηρώων, ένιωσα να επιστρέφω σε εκείνα τα μαγικά βράδια παρέα με καρδιακούς φίλους, που όλα έμοιαζαν τόσο εύκολα, πασπαλισμένα με την παραμυθόσκονη που τα νιάτα κουβαλάνε στις τσέπες τους, και που κανείς και τίποτα δεν φαινόταν ικανό να εμποδίσει την ορμή και τη δύναμη των φιλοδοξιών μας. Όπως ακριβώς έκαναν ο Σάκης, ο Λάζαρος, ο Μάνος και η Ελίνα.

http://www.oceanida.gr/site/index.php?option=com_k2&view=item&id=742:%CE%AC%CF%81%CF%89%CE%BC%CE%B1-%CE%BB%CE%B5%CE%BC%CF%8C%CE%BD%CE%B9&Itemid=119
ΚΛΙΚ για να διαβάσετε την υπόθεση

Οι τέσσερις φίλοι, μια γροθιά, ενωμένοι και αγαπημένοι, με τις ανασφάλειες και τις φοβίες τους, και με ένα μεγάλο όνειρο στην καρδιά τους : την απόκτηση ενός ιστιοπλοϊκού για να ταξιδέψουν στον κόσμο. Με διάφορες ιδέες, νόμιμες και μη, επιχειρούν να συγκεντρώσουν το επιθυμητό χρηματικό ποσό. Δίπλα τους η γιαγιά του Λάζαρου, σύμμαχος και εξομολογητής. Η ξαφνική φυγή της Ελίνας στο εξωτερικό θα ανατρέψει τα πάντα, και τα βήματα τους, θα τους οδηγήσουν σε άλλα μονοπάτια. Και εντελώς ξαφνικά, μια βαρετή Κυριακή όπως όλες οι Κυριακές στη ζωή του Σάκη, θα φέρει στη μικρή αποθηκούλα, το παλιό σχέδιο ξανά στο προσκήνιο. Αγνοώντας τις οικογενειακές τους δεσμεύσεις και τους προσωπικούς τους δισταγμούς, όλοι μαζί, θα συναντηθούν και θ' ανοίξουν τις καρδιές τους όπως τότε. Και μαζί και τους ασκούς του Αιόλου ... Παράλληλα, ο Λάζαρος Πετράκης επιστρέφει από την Αμερική μετά από πολλά χρόνια, με σκοπό να βρει τον πρώτο και μοναδικό έρωτα της ζωής του και τον καρπό του έρωτά τους. Τα εμπόδια πολλά και οι απογοητεύσεις επιβαρύνουν την υγεία του συνεχώς. Θα γίνει το θαύμα ή θα είναι αργά; Θα οδηγήσει το άρωμα του λεμονιού τα βήματά τους στη σωστή κατεύθυνση;

Με ένα τρόπο μαγικό και ανεπιτήδευτο, η γραφή της συγγραφέως, με συνεπήρε ολοκληρωτικά. Με κράτησε από το χέρι και με βοήθησε να περιδιαβώ μέσα στις προσωπικές ιστορίες των ηρώων της, να μάθω τις μύχιες σκέψεις τους, ν' ανακαλύψω τις τραγικές αποφάσεις που αναγκάστηκαν να πάρουν, να νιώσω την καταπίεση που βιώνουν στο γάμο τους, να αισθανθώ το βάρος της ρουτίνας που τους κατακλύζει. Αισθάνθηκα ξαφνικά να συμπάσχω με τον καθένα ξεχωριστά, και να πασχίζω μαζί τους να βρω την ισορροπία ανάμεσα στα θέλω και στα πρέπει, στην ασφάλεια της γνωστής μα μίζερης καθημερινότητας και στο ρίσκο και την ομορφιά του άγνωστου. Γέλασα με τις κρίσεις πανικού του Σάκη μπροστά στην έλλειψη της γυναίκας του, θύμωσα με τη στάση και τη συμπεριφορά της γυναίκας του Πάνου μα και τη δική του αντίδραση, πόνεσα συνειδητοποιώντας την ψυχική ανασφάλεια του Λάζαρου, σοκαρίστηκα από την εμμονή της Ελίνας με τον Τιτανικό και δική της συναισθηματική ανισορροπία.

Μέσα από τους εκπληκτικά σμιλευμένους χαρακτήρες της, η κα Πόμμερ καταφέρνει να συνδυάσει μια συγκλονιστική ιστορία αγάπης που συγκινεί και το όνειρο ζωής τεσσάρων διαφορετικών ανθρώπων, των οποίων όμως οι καρδίες έχουν ενωθεί για πάντα με τα νήματα της αθωότητας και της αγάπης, δίνοντας ένα μήνυμα ελπίδας και αισιοδοξίας. Θίγοντας το θέμα της ρουτίνας που ταλανίζει κάθε γάμο, σκιαγραφεί τα προβλήματα που παρουσιάζονται σε κάθε έγγαμο βίο με την πάροδο του χρόνου : η έλλειψη ουσιαστικού διαλόγου, η καθημερινή γκρίνια, οι επιθυμίες μας που γίνονται βραχνάς στο έτερον ήμισυ, η βαρετή και μονότονη καθημερινότητα, οι ανάγκες των παιδιών, οι οικονομικές δυσκολίες. Και μέσα από την εξέλιξη και τις αποφάσεις των ηρώων, ξεκαθαρίζει ότι η αγάπη, η πραγματική και ουσιαστική αγάπη μπορεί να ξεπεράσει τα όρια της και να ακολουθήσει το όνειρο. 

Ένα σπονδυλωτό μυθιστόρημα, που κατάφερε ν' αγγίξει την ψυχή μου, να με συγκινήσει μα κυρίως να με λυτρώσει χαρίζοντας μου ένα χαμόγελο ελπίδας με φόντο τη θάλασσα.... 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου