16 Οκτωβρίου 2015

Κριτική του βιβλίου "Οι Καταρράκτες των Ρόδων" Kimberley Freeman



Θεωρώ τεράστια επιτυχία για έναν συγγραφέα, όταν κατορθώνει κάθε νέο πόνημά του να είναι πιο μεστό, πιο δυνατό, πιο συναρπαστικό από το προηγούμενο, αποδεικνύοντας ουσιαστικά τη συγγραφική του δεινότητα. Αυτό συμβαίνει στην περίπτωση της Kimberley Freeman. “Ο λόφος με τα αγριολούλουδα» με συγκίνησε, «το Άγριο Κυκλάμινο» με καθήλωσε και «οι Καταρράκτες των Ρόδων» με απογείωσαν, καθιστώντας πλέον τη συγγραφέα ως μια από τις αγαπημένες μου του είδους.

https://www.dioptra.gr/Vivlio/461/711/Oi-katarraktes-ton-rodon/
ΚΛΙΚ για να διαβάσετε την υπόθεση

«Οι Καταρράκτες των Ρόδων» αποτελεί ένα πολυτελές θέρετρο για τους γόνους καλών οικογενειών στα Γαλάζια όρη, και ταυτόχρονα το σημείο συνάντησης των δύο ιστοριών, που λαμβάνουν χώρα σε διαφορετικές εποχές. Το 1926, η Βάιολετ Άρμστρονγκ, προσλαμβάνεται σαν υπάλληλος του ξενοδοχείου, ανακουφίζοντας οικονομικά την άρρωστη μητέρα της που πάσχει από αρθρίτιδα. Μέσα από την καθημερινή της συναναστροφή με την υψηλή κοινωνία, θα μυηθεί σε μονοπάτια πρωτόγνωρα και θα συναντήσει στους καταρράκτες το πεπρωμένο της. Οι σφοδρές χιονοπτώσεις θα οδηγήσουν στην πολυήμερη απομόνωση προσωπικού και ενοίκων, και αναπόφευκτα στην αποκάλυψη των αδυναμιών τους, στη λήψη ανομολόγητων τραγικών αποφάσεων, και στην κατάρρευση των επίπλαστων προσωπείων. Η αλήθεια θα συγκλονίσει και θα εξαγνίσει τις ψυχές. 


Σχεδόν έναν αιώνα αργότερα, εν έτει 2014, η Λόρεν Μπεκ, κάνει ένα νέο ξεκίνημα στη ζωή της προσπαθώντας να ξεπεράσει τα δύσκολα χρόνια του εγκλεισμού της στο πατρικό της, με την αρρώστια του αδερφού της, να στέκει ως δαμόκλειος σπάθη πάνω από τα όνειρά της. Μετακομίζει στα Γαλάζια όρη και βρίσκει εργασία στην καφετέρια, που συστεγάζεται στο υπό ανακαίνιση ξενοδοχείο. Εκεί γνωρίζει τον Τόμας, τον επιβλέπων αρχιτέκτονα του έργου, και θα αισθανθεί για πρώτη φορά ελεύθερη. Ένα ξεχασμένο κλειδί και η περιέργειά της, θα την κατευθύνει στη δυτική πτέρυγα του κτιρίου, όπου θα ανακαλύψει μια στοίβα ερωτικών επιστολών, γραμμένες το 1926, οι οποίες την κάνουν κοινωνό ενός παθιασμένου έρωτα. Το μυστήριο που καλύπτει τα πρόσωπα και την εξέλιξη της ζωή στους, κεντρίζουν το ενδιαφέρον της και αποφασίζει να ακολουθήσει τα στοιχεία και να φέρει στο φως ανείπωτες αλήθειες. Μόνο που θα βρεθεί ξαφνικά και εκείνη μπροστά σε αποκαλύψεις που σοκάρουν και θέτουν σε αμφισβήτηση τις πράξεις αυτών που αγαπά…. 


Το πιο συναρπαστικό στοιχείο της γραφής της συγγραφέως, είναι η εκπληκτική της ικανότητα να παντρεύει περίτεχνα, δύο τόσο διαφορετικές περιόδους, που απέχουν πολλές δεκαετίες μεταξύ τους, διατηρώντας την ατμόσφαιρα της κάθε εποχής αναλλοίωτη και συνάμα ζωντανή. Στην πραγματικότητα, τα βιβλία της αποτελούν δύο ξεχωριστά, συναρπαστικά μυθιστορήματα, τα οποία οδεύοντας προς το φινάλε ενώνονται μοναδικά σαν δύο μισά μέρη ενός παζλ με πολλά κομμάτια, προσφέροντας ένα σαγηνευτικό αποτέλεσμα.  «Οι Καταρράκτες των Ρόδων» αποκαλύπτουν την άγρια ομορφιά τους μα και τα συγκλονιστικά μυστικά που θάβονται με ασφάλεια στους τέσσερις τοίχους τους, ακολουθώντας με ευλάβεια τους κανόνες εχεμύθειας που ήταν απαράβατοι στους κόλπους της καλής κοινωνίας. Οι περιγραφές των τοπίων, της χλιδής, της πολυτέλειας, των μουσικών βραδιών, των ενδυμάτων της εποχής αποτελούν στην πραγματικότητα πινελιές ενός εξαιρετικού ζωγράφου δημιουργώντας έναν πίνακα απαράμιλλης ομορφιάς της δεκαετίας του ’30.  Στο σήμερα, η ιστορία ζωής της Λόρεν, δεν αναλώνεται σε περιττές λεπτομέρειες αλλά εστιάζει με ευαισθησία και τρυφερότητα στις παράπλευρες απώλειες μιας ανίατης ασθένειας, στις ενοχές που στοιχειώνουν όσους βρίσκονται στο πλευρό των ασθενών, στις τραγικές αποφάσεις που παίρνουμε θεωρώντας πάντα ότι πράττουμε με γνώμονα το καλό τους. 



Η συγγραφική αύρα της Freeman έχει μια δύναμη αλλόκοτη : απλή, μεστή, καταφέρνει να προκαλέσει εκρήξεις χρωμάτων και συναισθημάτων στον αναγνώστη και να τον παγιδεύσει στον ιστό της ιστορία της. Οι χαρακτήρες είναι τόσο απτοί, καθημερινοί, που συναρπάζουν και μετουσιώνουν μια ιδιαίτερη πλοκή σε ένα εξαιρετικό μυθιστόρημα. Η θέση της γυναίκας στις αρχές του εικοστού αιώνα, αναδεικνύεται με αδρές γραμμές και γλαφυρότητα, προβάλλοντας τις απαγορεύσεις της εποχής  όσον αφορά την επιλογή της στο σύντροφο της ζωής της, την άρθρωση λόγου και αντίλογου απέναντι στην αδικία και την αναίδεια,  την ανάληψη προσωπικών πρωτοβουλιών. Με ένα διάχυτο ρομαντισμό, αποτυπώνονται στο χαρτί θέματα ταμπού της εκάστοτε εποχής, αναδεικνύοντας τα λάθη και τις εμμονές μιας ολόκληρης κοινωνίας.


Ένα μυθιστόρημα που ξεδιπλώνει με μαεστρία όλα τα πρόσωπα της αγάπης και συγκινεί βαθιά …

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου