3 Ιουνίου 2016

Κριτική του βιβλίου "Πριν έρθεις εσύ" Jojo Moyes, εκδόσεις Ψυχογιός

Το πρώτο πράγμα που αναφώνησα μόλις ολοκλήρωσα το μυθιστόρημα "Πριν έρθεις εσύ" ήταν "απίστευτο..." αφήνοντας ελεύθερα τα δάκρυά μου για ώρα. Απίστευτο το πώς η συγγραφέας Jojo Moyes κατάφερε να μεταφέρει στο χαρτί μια βαθιά συγκινητική ιστορία με απόλυτη ισορροπία ανάμεσα στο χιούμορ, τον πόνο, τη δύσκολη καθημερινότητα ενός τετραπληγικού, τη συναισθηματική καταπόνηση του ίδιου και των ανθρώπων που τον αγαπούν, την αισιοδοξία και την ελπίδα για το αύριο, τις ομορφιές της ζωής και την ανάγκη του ανθρώπου να επιλέξει τον θάνατό του. Ένα βιβλίο που αναδεικνύει τη σπουδαιότητα των στιγμών που ζούμε, που τονίζει την ανάγκη να κυνηγάμε τα θέλω και τις επιθυμίες μας, που αποδεικνύει ότι η ευτυχία βρίσκεται στα μικρά και ασήμαντα, βρίσκεται εκεί, δίπλα μας και πρέπει απλά ν' αφεθούμε και να την βιώσουμε. Ένα βιβλίο που χαράσσεται ανεξίτηλα στην καρδιά και το μυαλό και σου αφήνει μια γλυκόπικρη γεύση...

ΚΛΙΚ για να διαβασετε την υπόθεση


Η Λου Κλαρκ- που μόλις έχει μείνει άνεργη - παλεύει να βρει μια δουλειά για να προσφέρει στην οικογένειά της,  η οποία αντιμετωπίζει οικονομική στενότητα. Αποδέχεται μία εργασία χωρίς πρότερη εμπειρία : να φροντίζει τον τετραπληγικό Γουίλ Τρέινορ. Ένας νέος κόσμος ανοίγεται μπροστά της και προσπαθεί να μάθει όσα περισσότερα μπορεί για να κάνει καλύτερα τη δουλειά της. Ο Γουίλ είναι ένας άνθρωπος που ποτέ δεν αποδέχθηκε αυτό που του συνέβη και για το λόγο αυτό έχει κρυφτεί πίσω από το προσωπείο του θυμού και της προσβολής για να κρύψει τον ανείπωτο πόνο του. Όταν η Λου γίνεται αυτήκοος μάρτυρας ενός τρομερού μυστικού, τότε θα αλλάξει τρόπο προσέγγισης και θα γνωρίσει στον Γουίλ μια άλλη πλευρά της ζωής, αφήνοντας για πρώτη φορά ελεύθερο και τον εαυτό της ... Θα κατορθώσει ν' αντιστρέψει την απόφαση του Γουίλ;

Ξενύχτησα γιατί κανείς δεν μπορεί να το αφήσει από τα χέρια του από τη στιγμή που θα διαβάσει την πρώτη σελίδα. Γεμάτο χιούμορ, ευτράπελα, κλασικές οικογενειακές καταστάσεις τόσο οικείες σε όλους. Η συγγραφέας προσεγγίζει το  χαρακτήρα της Λου και μας συστήνει τον γεμάτο φοβίες και ανασφάλειες χαρακτήρα της. Την αγαπάς από την πρώτη στιγμή γιατί νιώθεις το βάρος που κουβαλάει να ικανοποιήσει την οικογένειά της και το έτερον της ήμισυ, καταργώντας τα θέλω της εν μια νυκτί. Γελάς με τα αστεία περιστατικά που της συμβαίνουν, απογοητεύεσαι από την αδυναμία της να πλησιάσει τον Γουίλ, συμπάσχεις με την ανάγκη της να του προσφέρει μια ακτίνα ελπίδας, χαμογελάς με τις μαγικές στιγμές που κατορθώνουν να μοιραστούν οι δυο τους, διαλύεσαι όταν πρέπει ν' αντιμετωπίσει τη σκληρή πραγματικότητα. 

Και στον αντίποδα, ο Γουίλ. Ένας άνθρωπος που είχε ότι επιθυμούσε η καρδιά του. Μεγαλωμένος σε μια ευκατάστατη οικογένεια γεμάτη μυστικά, χωρίς ίχνος διαλόγου, όπου η δύναμη του χρήματος υπερκαλύπτει τα πάντα. Μέχρι εκείνη τη στιγμή που όλη του η ζωή άλλαξε ανεπιστρεπτί με τον πιο σκληρό τρόπο. Τώρα όλοι τους  πασχίζουν να αντιμετωπίσουν τις νέες συνθήκες, να προσαρμοστούν, να τιθασεύσουν τον εγωισμό τους, το θυμό τους, τις ανάγκες τους και να βουτήξουν στο απύθμενο σκοτάδι της ευθανασίας. 

Η ευθανασία είναι ένα εξαιρετικό λεπτό ζήτημα, αλλά η συγγραφέας το χειρίστηκε με μοναδική ευαισθησία και δεξιοτεχνία, χωρίς συναισθηματικές υπερβολές και εξαναγκασμούς. Η πλοκή ρέει όμορφα, γεμάτη χιούμορ, απρόβλεπτες καταστάσεις, ανατροπές. Παιχνιδίζει με το γέλιο και τη συγκίνηση, με τις ρομαντικές στιγμές αλλά και με τις δυσκολίες διαβίωσης ενός τετραπληγικού, με τα στερεότυπα και τη μοναδικότητα που ποτίζει τις στιγμές ο αυθορμητισμός. Απόλαυσα τον πρώτο ενικό γιατί έδινε την απαραίτητη αμεσότητα στο μυθιστόρημα και μπορούσες να κατανοήσεις σε βάθος τα συναισθήματα του αφηγητή. Λάτρεψα ότι είδα και την πλευρά και των άλλων εμπλεκομένων, γιατί κατάφερα να ανακαλύψω τις μύχιες σκέψεις τους και τα συναισθήματα που τους ταλάνιζαν. Και στο φινάλε, έμεινα ασάλευτη να διαβάζω εκείνο το γράμμα που ήρθε ν απογειώσει τα πάντα και να με αφήσει ξέπνοη με δάκρυα στα μάτια...

Οι χαρακτήρες είναι αξιαγάπητοι, ρεαλιστικοί, με τις ανασφάλειες, τις αδυναμίες τους, τις εγωκεντρικές τους στιγμές μα και με εξάρσεις αγάπης, φροντίδας, κατανόησης. Οι δύο ήρωες κατορθώνουν ν' ανοίξουν την ψυχή τους, να πουν όσα νιώθουν, να κάνουν όσα αισθάνονται, να ζήσουν τη στιγμή ως το τέλος αδιαφορώντας για τις συνέπειες. Τολμούν τελικά να υπερβούν τα πρέπει και να ζήσουν με τα θέλω. Το "πριν έρθεις εσύ" δεν αποτελεί μια δακρύβρεχτη ιστοριούλα απόλυτου και κεραυνοβόλου έρωτα που σαν θύελλα παρέσυρε τα πάντα εν μία νυχτί. Είναι οι παράλληλοι δρόμοι δυο τελείως διαφορετικών ανθρώπων, που η τύχη, η μοίρα, το πεπρωμένο τους έφερε κοντά για να διδαχθούν, να μάθουν, να δουν τη ζωή με άλλο μάτι και να τολμήσουν να βουτήξουν στα βαθιά νερά του άγνωστου και να διεκδικήσουν τη θέση τους στο όνειρο. Χωρίς μελοδραματισμούς, αλλά μέσα από τα αφελή, αισιόδοξα και αστεία μάτια μιας κοπέλας...

Ένα μυθιστόρημα που πλέκει με δεξιοτεχνία τον πόνο με τη χαρά, την ελπίδα με την παραίτηση, την αισιοδοξία με την απογοήτευση. Και διδάσκει με τα βαθιά νοήματα που περνάει μέσα από τις αποφάσεις και τη στάση ζωής όχι μόνο των δύο πρωταγωνιστών αλλά και του στενού οικογενειακού τους περιβάλλοντος...

 ΚΡΗΤΙΚΟΥ ΚΑΛΛΙΟΠΗ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου