31 Αυγούστου 2016

Κριτική του βιβλίου "Κλειστό λόγω αγάπης" Μαρία Παπαδάκη, εκδόσεις Ωκεανίδα

Το "Κλειστό λόγω αγάπης" δεν είναι απλά ένα μυθιστόρημα : είναι ένα οδοιπορικό ανθρώπινων ψυχών στο χρόνο που αναβλύζει αρώματα αγάπης, ασύνορης φιλίας, μαγείας και πόνου. Είναι ένα συνονθύλευμα συναισθημάτων που δεν μπορείς να τιθασεύσεις και αφήνεσαι ξέπνοος στα ορμητικά νερά του. Είναι ένα ταξίδι από εκείνα που δεν θέλεις να φτάσεις ποτέ στον προορισμό σου γιατί γεύεσαι κάθε στιγμή του, απόλυτα και έντονα. Με μια γραφή που κυλάει σαν γάργαρο νερό, γνωρίζεις τη Νίκη, την γιαγιά Ακριβή και τη συνονόματη εγγόνα της, την Ελπίδα και τη θεία Άννα και διαβάζεις αχόρταγα τα γεγονότα που στιγμάτισαν τη ζωή τους. Στέκεσαι πλάι τους και νιώθεις πως θες να διαπεράσεις τις σελίδες, να βρεθείς κοντά τους, να απαλύνεις τον πόνο τους, να μετριάσεις την οργή τους, να γίνεις συνοδοιπόρος τους. Αφήνεσαι απλά να σε παρασύρει στη δίνη του...

http://www.oceanida.gr/site/index.php?option=com_k2&view=item&id=777:kleisto-logo-agapis&Itemid=119
ΚΛΙΚ για να διαβάσετε την υπόθεση


Η ιστορία ξεκινάει το 1940, μέσα στις δύσκολες μέρες της Κατοχής στην Κρήτη. Γνωρίζουμε την οικογένεια των Σηφάκηδων και τις προσπάθειες τους να βοηθήσουν με κάθε τρόπο στον αγώνα για την απελευθέρωση. Ακολουθώντας τη γραμμή της ζωής της μικρής τους κόρης της Νίκης, διατρέχουμε τα χρόνια, παρακολουθούμε τη δύσκολη μάχη της επιβίωσης της με τον σύζυγό της, τον χωρισμό της οικογένειάς της ανάμεσα στα Χανιά και τη Γερμανία και την πρόοδο των παιδιών της. Καθώς ο καιρός περνάει η αφήγηση εστιάζεται στην Ακριβή, την ιδιαίτερη αυτή κόρη της Νίκης με τα κατακόκκινα μαλιά και τα σμαραγδένια μάτια, που ανοίγει το πιο ξακουστό μαγαζί με βότανα στη σκεπαστή αγορά των Χανιών, την "Κίρκη". Παράλληλα στην Αθήνα ερχόμαστε σε επαφή με την Ελπίδα και την οικογένεια της μόλις εκείνη γνωρίζει τον πραγματικό έρωτα στα μάτια του Μάρτιν και γινόμαστε μάρτυρες των ατελείωτων προσπαθειών της να ζήσει στο πλάι του και να κατευνάσει τα πνεύματα στο πατρικό της.  Δυο ολότελα άγνωστες γυναίκες θα συναντηθούν σε μια δύσκολη στιγμή για την Ελπίδα και θα ανοίξουν τις καρδιές τους, δημιουργώντας έναν αληθινό και άρρηκτο δεσμό μεταξύ τους. Πορεύονται μαζί στο ανηφορικό μονοπάτι της ζωής τους και νιώθουν ευτυχισμένες που βρήκαν η μία την άλλη. Μόνο που για άλλη μια φορά η Μοίρα θα επέμβει με τον πιο ασύλληπτο τρόπο και θα διαλύσει τα πάντα σε ένα κλάσμα του δευτερολέπτου. Θα βρεθούν αντιμέτωπες με το σκληρό πρόσωπο του πεπρωμένου και θα λυγίσουν. Θα καταφέρουν να βρουν και πάλι τις ισορροπίες τους ή θα πληρώσουν σκληρά το τίμημα των επιλογών τους για πάντα;

Η πένα της κας Παπαδάκη με ενθουσίασε : απλή, σύγχρονη, έντονη, σαγηνευτική. Η αφήγησή της καταφέρνει να σε μαγνητίσει, χωρίς υπερβολές και εξάρσεις. Καθώς έχει να καλύψει μια χρονική περίοδο που καλύπτει πάνω από εβδομήντα χρόνια, ο ρυθμός της αλλάζει ανάλογα με τις ανάγκες. Γίνεται γρήγορος όταν θέλει να προσπεράσει τα χρόνια στα οποία δεν συμβαίνουν συνταρακτικά γεγονότα, ενώ αρχίζει να επιβραδύνει όταν θέλει να επικεντρωθεί στις συγκλονιστικές εξελίξεις αλλά και να εντρυφήσει στην ψυχολογία των χαρακτήρων και στις συναισθηματικές τους μεταπτώσεις. Με τον τρόπο αυτό δεν κουράζει τον αναγνώστη και κορυφώνει την ένταση όταν και όπου απαιτείται, με μέτρο. Η χρήση της Κρητικής ντοπιολαλιάς προσφέρει στο κείμενο μουσικότητα μα και χάρη, ζεστασιά, θαλπωρή, αμεσότητα, ντομπροσύνη. Η πλοκή της ιστορίας της είναι απλά υπέροχη και με πλήθος ανατροπών που ξαφνιάζουν και σε αιφνιδιάζουν. Με ενθουσίασε η υπέροχη ιδέα της να βάλει στην αρχή κάθε κεφαλαίου μαντινάδες δικής της σύλληψης, αντί τίτλου, και να με προϊδεάσει με αυτό τον εύηχο και πρωτότυπο τρόπο για όσα ακολουθήσουν. Υπέροχα τετράστιχα που αναδεικνύουν και το στιχουργικό ταλέντο της συγγραφέως.

Για τους χαρακτήρες δεν έχω λόγια : απλοί καθημερινοί ήρωες της ζωής που ανοίγουν τα φύλλα της καρδιάς τους και βουτούν χωρίς λογική στη θάλασσα των επιλογών τους και των αισθημάτων τους. Η πλανεύτρα Ακριβή, που η ματιά της κρύβει αινίγματα, τα λόγια της σοφία, τα αρώματά της μια φλόγα ανεξήγητη και οι πράξεις της έναν απαράμιλλο αλτρουισμό. Μια γυναίκα που αγαπά ανευ όρων και για πάντα και τολμά το ασύλληπτο : να απαρνηθεί ότι αγαπά περισσότερο. Η Ελπίδα μια φοβισμένη κοπέλα που πάντα ονειρεύεται το ιδανικό, που πιστεύει στη δύναμη της καρδιάς μα η ζωή την φέρνει αντιμέτωπη με τη φρίκη της κακοποίησης. Και παλεύει να κλείσει τις πληγές της και να δημιουργήσει τον δικό της παράδεισο. Να γίνει δυνατή και να σταθεί δίπλα σε όσους αγαπά. Η κυρία Νίκη τσαούσα, λεβέντισσα και ντόμπρα και η κυρία Φωτεινή γλυκιά, γαλήνια και στωική. Η θεία Άννα, η κυρία Μαρία, ο  Μίλτος, ο απίστευτος Σήφης και όλοι οι δευτεραγωνιστές δένουν μοναδικά με τις πρωταγωνίστριες και προσφέρουν άλλοτε στιγμές γέλιου και άλλοτε πόνου και πίκρας. Από τις πιο συγκινητικές στιγμές για μένα ήταν όταν ο μικρός Αντωνάκης ζητάει από την Ελπίδα να μην κλαίει γιατί του το ζήτησε η γιαγιά Φωτεινή. Η αθωότητα του μικρού παιδιού μίλησε στην καρδιά μου ...

Όταν ξεκίνησα την ανάγνωση αυτού του βιβλίου με το μαγευτικό εξώφυλλο, δεν θα μπορούσα να φανταστώ ούτε στιγμή ότι θα βυθιζόμουν στις σελίδες του τόσο παθιασμένα και θα κατάφερνε να γεννήσει μέσα μου τόσα συναισθήματα και προβληματισμούς. Γιατί η συγγραφέας καταφέρνει μέσα από την αποτύπωση των καταστάσεων που ζουν οι ήρωές του να περάσει μηνύματα ουσιώδη για τη στάση που οφείλουμε να έχουμε απέναντι στις δύσκολες στιγμές, για την υπέρβαση που πρέπει να τολμήσουμε για να συναντήσουμε την προσωπική μας ευτυχία, για την ενδοσκόπηση που πάντα αποφεύγουμε για να μην χρειαστεί ν' αλλάξουμε όσα φοβόμαστε. Αναδεικνύει τη σημασία των λαθών μας και τη σπουδαιότητα των αποτυχιών μας. Μιλάει για την κακοποίηση των γυναικών - ψυχολογική και συναισθηματική - που οδηγεί στην απόγνωση μα και για τη γιατριά που προσφέρει απλόχερα η ανθρωπιά και μια ζεστή αγκαλιά.

Ένας ύμνος στη φιλία που φωλιάζει στις καρδιές και γεννά θαύματα ... θαύματα που πρέπει να γευτούμε χωρίς ενοχές και φόβο...

ΚΡΗΤΙΚΟΥ ΚΑΛΛΙΟΠΗ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου